sedaca

napiim merak ediyorum :)

2012-01-25T20:46:00.000+02:00

hem benim yerimde kim olsa aynı şeyi yapar, bu kadar kıyafet deryasının ortasında.. depoya gir kendini kaybet..

Modanisa'ya satış için gelen her kıyafeti giyiyorum. Abiye elbiseler, boneler, feraceler, her şey :)

Müşteriler sorduğunda yorum yapmak lazım ama di mi ? Nasılmış acaba bu kıyafetler diye giyip giyip duruyorum. Bu arada İlknur da büyük zevkle ! fotoğraflarımı çekiyor :) ayrıca baskıma dayanamadı, onu da blogger yaptım :)

Şimdi sevgili Aybike'nin kendi tasarımı ürünlerini satacağız. Barjis ile yaptığımız blog buluşmasında üzerinde olan sarı tunik, fotoğrafı gören herkes tarafından sorulmuştu. Şimdi o tunikleri Modanisa'da satacağız.

Veee bu ürünler bizim ofise çekim için gelmişken ben giymeden olur mu ?

son günlerde blog pek megaloman hallerimle doldu farkındayım.. napiiim hep yazmak istiyorum. burada olmak istiyorum..

nasıl güzel ama değil mi ?

altına giyeceğiniz parçaya göre ister elbise ister tunik olabilir..

ben bayıldım..

hatta aldım

ama benimki kırmızı :)

tesadüf...

2012-01-24T19:31:00.000+02:00

bazı insanlara bazı şeyler malum oluyor kesin...

yoksa böyle bir zamanlama olamaz...

tam ben kendi içimde kararsızlıkla boğuşurken, hem telefonumda hem mailimde aynı isimde (başkaları da olsa) görmek çok enteresan oldu..

neyse

kaç akşamdır garip bir yolculuk yapıyorum, bir anlamda kendimi dinledim, sordum, cevapladım..

kesin bir cevap buldum mu ?

eh sayılır....

çok güleryüzlüsün dedi bana birisi geçen akşam

ben de bazen çok somurtkan olduğumu düşünürüm ama genelde güleryüzlüyümdür evet.

hatta bir ara facebook profil fotoğraflarıma baktım hep aynı sırıtık ifade, ay kendimden sıkıldım dedim... yukarıdaki foto da öyle düşündürenlerden.. ama sevdim. ne kadar güzelmiş o akşam, ne kadar keyifliymişim dedim..

ben bu postu niye yazdım bilmiyorum, öyle işten çıkmadan yazayım dedim..

ama yazmak istiyorum, aslında isteyip yazamadığım o kadar çok şey var ki, kendim anlarım diye şifreli anlatıyorum ama daha sonra okuduğumda hiçbir şey anlamıyorum. kendime de şifreliyorum iyi mi ?

haftasonu annemle dolaşmaya çıktık, kendimize bir çöp almadan geldik, Fenerium'a uğradığımızda babama Lefter tshirtü aldık. Bayıldı ! çok mutlu oldu..

ama onun da bize sürprizleri olmuyor değil :) yeni favori meyvesi ananas. deli bi arkadaşım sosyetik meyve dedi :)

öyle işte...

sıkıldım bugün...

hiç istemiyorum eskileri konuşmak, olayların tekrar tekrar aklıma gelmesi, o hırçınlıkla insanları kırmak.. ama yok işte atamıyorum o içimdeki kızgınlığı.

benim terapi zamanım gelmiş galiba...

hııımm

2012-01-20T17:45:00.000+02:00

iç sesim böyle şu sıralar

düşün düşün dur...

acaba mı ?

hıımm

dur bakalım..

bir bakalım..

aslında şöyle..

aslında böyle..

pııffffff

nankörüm ben nanköörr :)

daha ne istiyosam ?

çok soğuukkk

2012-01-19T11:04:00.000+02:00

Sabahları donuyorum işe gelirken...

Ama ofis o kadar sıcak ki süper oluyor.

Güzel bir ekip olduk biz. Her geçen gün büyüyoruz. Sağlam adımlarla ilerliyoruz. Allah nazarlardan saklasın.

Nilüfer teyzemin hediyesi yeniyıl hediyesi çoraplarımı son günlerde ayağımdan çıkarmıyorum. Çok güzeller ama değil mi ?

Evim uzak diye söyleniyorum falan ama sıcacık bizim ev. Isıdan bahsetmiyorum :) Şükrediyorum hep... Annem babam dünya tatlısıdır. Gidiyorum mesela, yemeğim hazır, tepsimde önüme geliyor, giyiyorum bu sevimli çoraplarımı, puf puf sabahlığımı da.. oturuyorum bütün gece, çay içiyoruz, sohbet ediyoruz, babamın gündüz yaşadığı maceralarına gülüyoruz ve sürekli yiyoruz...

Mesela son dönemdeki favorimiz bu çikolatalı bisküvi. Bir paketi tek başıma yiyebilirim o derece :)

yiyenler bilir, çok güzel ama değil mi ?

Van İçin Örüyoruz dedik...

2012-01-18T14:10:00.000+02:00

Ve ördük :)

yani annem ördü...

bence çok zor örgü örmek,başlayayım dedim aman Allahım, saatlerce klavyede yazı yazsam o kadar açımazdı parmaklarım, kasıldı resmen :)

annem bakmadan örüyo, yani hem dizi izleyip hem örgü örebiliyor.. belki bu çok basit bir şey ama benim için değil arkadaş. yani ben öremiyorum ama örülmesi için tüümm desteği veriyorum.

Sevgili Alev sağolsun bizi organize etti, sevgili Özlem de bizzat Van'da olduğu ve dağıttığı için ay kayboldu mu, gitti mi, yandı bitti kül oldu mu derdi yaşamadan ördüklerimizin ulaşacağına emin olduk..

Daha önce yani deprem daha çok yeniyken annem, örgü yetişmez deyip polar kumaştan bir sürü atkı yapmıştı 1 günde, onları göndermiştik. Şimdi ise tamam madem vakit var örerim dedi.

Ben de örecektim ama zaten eve gece yarısı gidiyorum, bir de çok yavaş örüyorum, en iyisi ben sana ip sponsoru olayım dedim :)

Bu arada detaylı bilgiyi vanicinoruyoruz.com dan alabilirsiniz.

Ayrıca Kartopu sponsor oldu ve Doğa Koleji gönderim konusunda yardımcı oluyor. Kartopu yünleri seri şekilde, hızlı ve çok örecek gruplara gönderiyor öncelikle, mesela yakın zamanda Van'daki kadınlara gönderilecekmiş örmeleri için.

veee bizim örgüler de bitti.. aslında annem hala örmeye devam ediyor ama ben sabırsızlandım hadi gönderelim dedim :) Ben bunları bana en yakın Doğa Koleji Rehberlik Servisi adına "Van İçin Örüyoruz" notu ile kargoladım. Fotoğrafı da Modanisa stüdyosunda çektirdim :) bi dakka çok önemli bir fotoğraf bu diyerek çekimin ortasına dalıp, minik minik bereleri bir güzel dizdim :) böyle olmadı şöyle koyalım deyip İlknur'u delirttim.

bunu okuyan canııımmm blog arkadaşım, bir bere yahu ufacık tefecik bir bere, düşünsene oradaki minik kafayı nasıl mutlu edecek :)

hadi örmeye ne dersin ?

karlaaarr düşşeerrrr

2012-01-18T13:18:00.001+02:00

cikledim durdum aylardır, kar yağsın diye...

fena bıktırdım farkındayım :)

ama napiiim çok seviyorum kar'ı.

yağdı sonunda :) yolu, işkencesi, soğuğu varsın olsun seviyorum yahu :)

Ofisim Altunizade'de. Kar yağışının en yoğun hissedildiği yerlerden birisiydi. Nasıl merakla beklediğimi bilen ofistekiler yağmaya başlayınca bana seslendiler, atlaya zıplaya gittim pencereye, ayyy çok romantik yağıyooo dememe de topluca koptular (pek romantik sayılmam da)

Daha gündüzden havanın böyle olacağını tahmin eden eniştem bize geliyosun dedi. Akşam olduuu ben kendimi ofisten dışarı attım, aman Allahım o nasıl güzel kar yağışı :) sakin sakin, tipi...

dolaşmak istiyorum ben :) Capitol'e gittim, hani şu bambu kamışlı oda kokuları var ya ondan almak için Mudo'ya. Bahaneme de bak :)

Ofisin önündeki karları havaya attım, zıpladım, kahkaha attım, oleeyy dedim.. Güvenliğin gözündeki müdür karizmam ne oldu hiç bir fikrim yok :) Çok da önemli değil, ne zaman müdür gibi davrandım ki ben zaten :)

Neyse zor da olsa Altunizade'den Bostancı'ya gittim. Yolumun uzunluğunu bilen herkes beni arıyor sakın çıkma yola B.çekmece'ye sabaha karşı varırsın diye :) sağol be "büyükşehir" belediye..

hiiçç tadımı kaçırmadım, güzelim kar yağışı altında yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm...

ayağımın altında kırt kırt kar sesi...
ruhuma da iyi geldi...

sosyal kelebek oldum çıktım

2012-01-17T17:56:00.000+02:00

Bu yeni yıl pek hızlı geldi bana :)

beklenmedik bir sürü şey...

olsun güzellikleriyle gelsin, kocaman açık kollarım :)

bıktırdım, belki sürekli kendimi tekrar ediyorum ama, sağol be blog..

bu sanal alem öyle güzel insanlar kazandırdı ki bana..

Twitter üzerinden başlayan yazışmalarla birden organize olduk, canım Handem bizi evine davet etti. Düşünüyorum da bir çok insanın gerçeği, kendini yazmadığı bir ortamda bize evini açtı, o kadar mutlu oldum en başta bu güvene...

Bir güzel kızlar gecesi oldu. Ebru, Burcu, Nesli, Sinem, Hande ve ben :) bir de ufaklıklar vardı tabi, onlar da kız olunca oohh süperdi :) Ama en başından planladığımız asıl kişi gelemedi :( Gamze ayarlayamadı bir türlü.. Olsun, bir dahakine dedik..

Şahane bir masa hazırlamıştı Hande, hiçbirimize ne bir şey aldırdı ne yaptırdı, deli hatun nasıl uğraşmış.

Pek kikirdemeli, pek hoşgeldiniz/hoşbulduklu, bolca paylaşımın olduğu çookk keyifli bir gece oldu.. Geleneksel olsun dedik, elimizden geldiğince sürdürelim bu masadaki muhabebti dedik :)

Akşam yatağıma yattığımda "iyi ki" ile başlayan bir sürü cümle kurdum :)

seviyorum seni be blog alemi...

sağol be blog

2012-01-14T11:38:00.000+02:00

Geçen gün ofise erken gelince ve bomboş ofiste sessizce masama bakınca dedim ki, keşke masamda canlı çiçek olsa da koklasam...

twitter'dan da yazdım...

O gün öğle yemeğinde de Ebru ile buluştuk..

Önceleri blogdan takip ettiğim, sonra canım arkadaşım olanlardan Ebru..

Bir ortamda ondan bahsedilirken, hiç tanışmadığımız halde "aaa arkadaşım o benim" demiştim :) blogunu takip ediyorum ya, 2 yorum yazdım ya hemen arkadaşım oldu :)

sonradan da gerçekten arkadaşım oldu

iyi ki de olmuş... çok iyi hissediyorum kendimi onun yanındayken. bi de sarıp sarmalayan bir dostluğu var Ebru'nun..

O becerikli elleriyle, arkadaşımın ve kuzenimin bekarlığa veda ve kına gecelerinde şahane şeyler yaptı.

Ne diyecektim nerelere geldim :)

Bu deli arkadaşım, ben yazdım ya canlı çiçek diye, o gün de buluştuk ya, pat diye çıktı karşıma kucağında bu çiçekler :)

nasıl kaldım öyle, nasıl bir gülümseme yapıştı yüzüme :)

bu mevsimde en en en sevdiğim çiçektir nergis..

masamda günlerce durdu, bana blogumu ve güzel dostlarımı hatırlatarak....

Dondurma delisi ben L'era Fresca ile tanıştım...

2012-01-07T11:26:00.000+02:00

Sadece blogdan ve twitter'dan tanıdığım arkadaşlarım var benim, yüzünü hiç görmediğim ama bazılarının neredeyse hayatını bildiğim arkadaşlarım :)

Geçen gün twitter'da cikciklerken sevgili Mehtap, Bebek'te buluşuyoruz sen de gel dedi, aaa dedim bir sürü yemek blogunun yanında ne işim var, ama dondurma sözcüğünü duyunca, oolleeyy ben de mi davetliyim dedim :)

Gel gör ki Çarşamba saat 13:00'de buluşma, işten nasıl kaçarım derken o gün saat 11:00'e Kapalıçarşı'da randevum olduğunu hatırladım. Görüşmeden sonra uğrarım dedim. Mesafe hesaplama özürlüsü ben nereden bileyim o kadar uzun süreceğini yolun... 14:00'de gittim L'era Fresca'ya.. Elbette garip oluyor, gün boyunca dır dır konuştuğun ama tanışmadığın insanları görünce :) ama sonra muhabbet sanaldaki kaldığı yerden devam ediyor. Mesela Cemile ile de tanıştım, evlerimiz çok yakın ama oraya kısmetmiş :) Oradaki herkes çok sevdim :) Yasemin Hanım da çok tatlı bir evsahibiydi..

Ben gittiğimde kızlar bir şeyler yemişti, nasıl da açım öğle yemeği yememişim, ama dedim sandviç falan yersem dondurma yiyemem, yazın her gün dondurma yemiş biri olarak bu anı kaçıramazdım. Ben en iyisi dondurma yiyeyim dedim vee dondurmalar geldi...

Artık marketlerde satılan dondurmalar dondurma demiyorum. Anadolu Yakası'nda Yaşar Usta ne ise Avrupa Yakası'nda L'era Fresca o'dur benim için :) Meyveli dondurma delisi ben fıstıklı ile aşk yaşadım :) Neredeyse hepsinden tattım, damla sakızı sevmediğim için yemedim, tahinlide aklım kaldı, çilekli süperdi, bi ara soğuk çikolata yiyorum hissine kapıldığım kakaolu da öyle... Ben yemek blogu değilim, öyle gelişmiş bir damak tadım yoktur, mesela yemeği yerken içindeki baharatları tek tek sayamam, ama dondurmayı çok severim ve Yaşar Usta sağolsun çıtamı o kadar yükseltti ki artık dondurma meyveden mi yoksa meyve şurubundan mı üretilmiş hemen anlıyorum. L'era Fresca da gerçek meyve kullananlardan :)

Ama aç karnına abartmiiim, bir de midemi üşütmeyeyim diye durdum. Yoksa sınırsız yiyebilirdim :)

Bir sonraki gittiğimde yiyeceklerimi de not ettim, mesela bu waffle..

Sütlü içecekler bana göre değil ama sunumu pek hoşuma gitti bu kahvenin :)

Kısacası hem kızlarla tanıştım hem de şahane bir dondurmacı keşfetmiş oldum. En erken ben kalkmak zorunda kaldım çünkü işe geri döndüm...

Ağzımda nefis dondurma tadı ile işe dönmek zor oldu ama...

güzelim, güzelsin, güzeliz....

2012-01-06T19:27:00.001+02:00

Çok şükür, bin şükür...

Kendimi ailelerinden biri gibi gördüğüm, benim de ailem olan birileri var.

Burayı da okudukları için ne yazsam, nasıl yazsam :)

Geçen gün Lale'nin anneannesi ve teyzesi geldi benim fahri memleketim Akçay'dan... Daha önceki ziyaretimde tanışmıştık zaten, çok sevdim onları, onlar da beni... Biz gitmeden gel mutlaka, uzun uzun oturalım dediler, gittim.. Hem de anneannenin meşhur köftesini yemeye :) et yemeyen ben 8 tane köfte yedim annem duymasın, evde pazarlık yaparız da, ben derim 3 yiyeceğim o hayır 4 der...

Ege mutfağı hakim elbette evlerinde, köfteleri çekmeyi unutmuşum, bir de garip olabiliyor ben böyle zırt pırt fotoğraf çekince, gerçi alışmışlardır artık:) O köftenin sırrı ne bilmiyorum ama içinde az kıyma var ve dışı çıtır çıtır içi yumuşacık... Bayıldım...

Bir de yemekten ziyade o kadar tatlı sohbetleri var ki, o kadar görmüş geçirmiş insanlar ki... Konuştukları her cümleden öğrendiğim 1 kelime kar bana... Mesela Nilüfer teyze o zor zamanlarımda ne kadar akıl verdi bana, annem üzülmesin diye anneme anlatamadığım şeyleri hep ona anlattım, zır zır ağladım karşısında bir annenin verebileceği desteğin aynısını verdi bana :) Tam atlattım geçti derken, o düğün günü saçma sapan şeyler yapacakken gene nasıl güzel ikna etti beni, kendimi kaybetmeme müsade etmedi, ne büyük iyilikti o bana şimdi anlıyorum...

Çookk keyifli bir akşam geçirdik, kahve falımda o kadar da güzel şeyler çıktı :) bakalım gerçekleşecek mi ?

Son zamanlarda çok iyi ki der oldum ama bir şans iyi ki Lale çıkmış karşıma :)

Kısacası etrafımdaki bu güzel insanlar için heepp şükrediyorum..

Biliyorum burayı okuyorsun Nilüfer teyze, ben seni, Lale'yi, en sevdiğim kardeşim Musum'u çok ama çok seviyorum, hep hayatımda olun olur mu ?
:)

bana notlar...

2012-01-05T19:24:00.001+02:00

Benim bir sürü blog arkadaşım oldu ya hani...

Onlardan birisiyle tanıştım, çookça yazıştığımız ama aramızlardaki kmler nedeniyle görüşemediğimiz, ilk yazdığı andan itibaren içimde ona sarılma duygusu taşıdığım Özlem ile...

Ben gün ortasında işten kaçarak gittim yanına, yanlarına, yine ilk orada tanıştığım Tüten de vardı :) Aren huzursuz olmasın diye Tüten erken gitti, ama biz kaldık... Bu arada biz görüşeli çok oldu, her zamanki ben geç yazıyorum.. tüten'i de pek sevdim, inşallah daha uzun bir zamanda gene görüşürüz..

Özlem'le nefes almadan konuştuk, okuduk :) bir sürü şey söyledi bana Özlem, hatta dedim dr kimliğini bir kenara bırak arkadaşım Özlem ol, o da öyle yaptı.. Çok enteresan anlar da oldu, ben hemen savunmaya geçtim, ama ama diye diye bir hal oldum :) Özlem de bana güldü...

Dedim ki ayrıldıktan sonra, belki de Özlem hayatıma daha erken girseydi biz böyle olmazdık, kısmet...

yazma dedi bana bir de bazı şeyleri, zaten yazmıyordum ama eskiye dair hiç birşey yazmayacağım artık. yazılar, fotoğraflar kalacak ama hiç yorum yapmayacağım..

en kötüsü de ne oldu, hiç fotoğraf çekmek aklımıza gelmedi :( Olsun belki gitmeden gene görüşürüz :)

Çook daha çok sevdim ben Özlem'i..

iyi ki dedim yollarımız kesişmiş. iyi ki...

hep hayatımda ol olur mu ?

yıl biterken...

2011-12-31T14:18:00.000+02:00

Enteresan bir yıl oldu benim için 2011

o kadar inişli çıkışlı oldu ki... ama olsun yine de çok şükür dedim hep, diyeceğim de..

benim de ailemin de sağlığı yerinde..

2011 için çok hayallerim vardı. Tam girerken yanımdakiler ve dilediklerim olmadı, bu cümle de pek olmadı :) işteyim, çıkacağım ama yazmadan duramadım..

kısmet demeyi öğrendim ben 2011'de..

çookk tecrübeler edindim..

Yeni bir iş, hem de hayatımın her anını kaplayan bir iş, depresyona girmeme bile fırsat vermeyen bir iş, gözümün bebeği Modanisa oldu..

Ben büyüdüm 2011'de...

Büyüdüğümü hissettim, olgunlaştığımı...

Böyle içime bıçak sokmakla kalmayıp, gözümün içine baka baka o bıçağı çevirenlere karşı tahammül etmeyi öğrendim..

Beni çok üzenleri Allah'a havale etmeyi öğrendim...

ve önüme bakmayı...

geleceğin çok güzel olacağına inanmayı...

katıksız bir pozitif olduğum için gene umutla bakıyorum yeni yıla..

bildiğim tek şey yine deli gibi çalışacağım. E bir de yeni bir aşk olursa süper olur tabi :)

mutlu yıllar olsun hepimize..

Canım arkadaşım, iyi ki doğmuş...

2011-12-26T21:05:00.000+02:00

Uzun zamandır kimsenin doğum gününü yazmamışım..

aman ben ne yazıyorum ki zaten buraya...

Canım Lalemin doğum günüydü Cumartesi günü.

kutladık ve pek eğlendik..

inanılmaz komik bir geceydi, çok detay yazmayacağım ama :)

kalabalıktık, 5'te evdeydim, noel babanın şapkaları vardı, benim kutsal görevlerim vardı, falan falan :)

Lale'yi çok sevdiğimi daha önce söylemiş miydim ?

Hani insanların hayatında dönüm noktaları vardır, onunla tanıştığım gün benim için öyle bir gündü...

İyi ki diyorum arkadaşım olmuş, iyi ki...

Musmutlu bir yıl olsun, büyük büyük sevinçlerin, kahkahaların olduğu bir yıl olsun..

Koskocaman da bir aşk olsun :) hepimize...

Ömer geliyor...

2011-12-20T19:02:00.000+02:00

ve ben teyze oluyorum :)

Canım Ceydam anne oluyor...

Baby Shower'ımız vardı geçen gün... en geç ben gitsem de bütün kızları gördüm :) çok az vakit geçirebildim onlarla.. Ama bir yedim bir yedim, Ceyda'nın annesi ve kızlar süper mamalar yapmışlardı, daha gündüz fotoğrafları görüp kurabiyemi ayırtmıştım :)

Ama Ömerimi annesinin karnında sevdim. O da beni sevdi tekme atıp durdu :)

çok mutlu oldum ben.. Ceyda'yı, o sakin ses tonunu, o güzel bakan yüzünü çok seviyorum. iyi ki diyorum iyi ki arkadaşım olmuş..

Şimdi Ömer gelsin bakalım, sağlıkla.. Çok merak ediyorum onu :)

pat diye sinema...

2011-12-16T19:58:00.003+02:00

vakit yok o yok bu yok derken, Lale ile gidiverdik sinemaya

baktık çok trafik var, Capitol AVM'de ofise yakın, hadi girelim dedik döndük yoldan..

Baktık çok kalabalık içerisi sinemaya gidelim bari dedik. Dedemin İnsanları'na gittik. Lale, Egeli olduğu için pek yakın buldu kendine filmi, ben de sevdim, Çağan Irmak kokuyordu film, hani bilmeden izlesen onun filmi dersin. Güzeldi, izlenesi...

Bizim halimiz gene komikti, hayır o koca montoları niye arabaya bırakmayız ki di mi ama ? montlar, bilgisayarlar, çantalarımız, onun yanında pisboğazlığımızdan aldığımız abur cuburlar.. yürüyemez haldeydik yüklerimiz nedeniyle.. Böyle yürümeye çalışırken kalabalık gördüğümüz ilk kuyruktan salona girdik, birbirimize soruyoruz doğru filme girdik değil mi diye ? ikimiz de salon numarasına bakmamışız... Neyse doğruymuş :)

bloguma hep enteresan fotoğraflar eklediğimi söyledi Nilüfer Teyze. Ya elim, ya terliğim, ya çiçek böcek :) çok güldük yaptığı yorumlara.. o yüzden artık bütün fotoğraflar eklemeye karar verdim :)

işte zibilyon tane şey taşıyan Lale ve sinema salonu kapısı..

salon numarasına bakmıyorum ama fotoğraf çekmeyi akıl ediyorum, elbette hadii diye söyleniyo :)

kestane de satarmış...

2011-12-15T18:42:00.003+02:00

Babamdan bahsederken hep enteresan adamdır derim..

öyledir çünkü :)

geçtiğimiz günlerde bizim oradaki bir markette kestane satmış, yani satışına sebep olmuş :)

mağaza müdürü çocuk ya abi satamıyoruz şu 1 çuval kestaneyi demiş, babam da hani o sucuk tadımı için kullandığın ızgara nerede demiş, çocuk içerideee deyince 1 kilo kestaneyi feda ediyor musun demiş babam :) getirmişler ızgarayı, kesmiş biçmiş babam kestaneleri, personel olmadığı için pek müdahil de olmak istemiyormuş olur da laf eder birileri diye, bir güzel organize etmiş kestaneleri pişirmeye başlamışlar...

sıcak diye insanlara peçete içinde ikram etmişler, çok komiktik diyo :)

canım babam emeklilik böyle işte..

bu hali de FB maçına doymayan bünyenin gece yarısı bilmemkaçıncı maçı ayakta izlemesidir.

1 çuval kestanenin o gün bittiğini söylememe gerek yok di mi ?

nasihat...

2011-12-04T19:04:00.001+02:00

Büyüklerim bir şey söylediğinde oofff derdim önceden, artık can kulağı ile dinliyorum, dinlemenin bana çook şey kattığını öğrendiğimden beri dinliyorum...

iş hayatına yeni başlamış arkadaşlarıma da tavsiye ediyorum...

büyümek lazım...

bazen insanların yaşına bakmazsın, ne olgun dersin.. bazılarının dışına bakarsın sessiz sakin ama içinde davul çalar... ama anlayamazsın işte.. anlamasam da olurmuş dersin.. ne fena di mi ?

bu da böyle bir post oldu, kendime not..

için iyi olsun Seda, yeter..

kötü bir insan olma..

not: elbette olmayacağım :)

Bir düğün daha...

2011-12-04T18:46:00.001+02:00

Canım arkadaşım Hasan evlendi dün akşam..

Çookkk güzel bir düğündü. Daha önce Onur ve Dilek o mekanda evlenmişlerdi ve çok sevmiştim orayı. Bridge'deydi düğün. Nakkaştepe'de..

Olaylı bir hazırlanmam var. Twitter'da an be an yazdım :) Bizim ofis Altunizade'de. Cumartesi gününe saat 16:00'ya iş görüşmesi alan ben saat 17:30'da hala ofisteydim. Düğün 19:00'da başlayacak. Bu saate kadar ne kuaföre gitmişim ne bir şey.. Allahtan yakın kuaför, hemen bi fön çektirdim tekrar ofise geldim, ofiste kimseyok tabi bu saatte.. İyi güzel giyindim, giyindim de elbisemin arkasındaki fermuarı kim çekecek ? hani böyle bir yerde 2 kat dikiş olur ya kalır orada fermuar, güçlü çekmek gerekir, ne gücü kolum nasıl dönsün arkaya ? Neyse boyandım ettim, fermuar yarım açık, çakma kürk etolümü de sardım çıktım. O kadar çok eşyam var ki, ofisteki küçük valize doldurdum, eteklerim yerleri süpüre süpüre çıktım ofisten.. Bi yandan diyorum ki güvenlikten rica etsem şu fermuarımı çekse :) Ne ayıp olurdu :)

Mekana geldim, uzun elbisem ve kürk etolümle beni gören Pınar gülme krizine girdi, ne bu kılık diye, ben çok beğendim, hıh.. Eniştem de beğendi... :)

Çok güzel bir düğündü, sahipleri gibi zarif.. Temsili nikah çok komikti. Kerem zaten komik ötesiydi, bu arada Kerem beni affetmiş :)

Elbisem her zaman kurtarıcım olan siyah uzun elbisem, hatta biraz kuyruğu da var. Çok seviyorum onu.. Çok komik bir fiyata almıştım. Bir sürü düğünde de giydim :) Etolü Osmanbey'den aldım. 30 tl, ucuz geldi bana. Hatta elbet lazım olur diye hem siyahını aldım hem kremini.. saçlarım da uzamış, modeli falan kalmamış..

Neyse fazla fotoğraflı, fazlaca da megaloman bir post oldu..

Enise ve Hasan çookk mutlu olsunlar inşallah.. :)

500 izleyicim olmuş

2011-12-02T09:23:00.001+02:00

bu sabah farkettim :)
çok önemli mi bu sayı bilmiyorum, ama daha önce kaç kişi var diye hiç bakmamıştım..

Sevgili fotografik hatıralar hoşgeldin :)

Aralık geldi, bu sene de bitiyor, zaten bitsin artık.. Bi yandan çok sevdiğim bi yandan nefret ettiğim bir yıl oldu 2011. Karman çorman yani..

Şimdi 2012'ye dair hayallerim var, ayaklarımı daha sağlam yere basarak kuracağım hayaller :) Hatta Allah o günleri gösterirse 2013 için bile bir planım var :)

Her sabah bu ağacın önünden geçiyorum. Her sabah diyorum ki ağaca; benim bir evim olsa, sen de onun kocaman pencerelerinin önünde olsan, saatlerce izlesem seni...

Bir elma hikayesi...

2011-11-28T17:53:00.001+02:00

Gene kilo almışım...

Rejim yapıp kilo alan var mı benden başka ?

Bahanem falan yok, o kadar düzensiz yiyorum ki.. 11'de kahvaltı mı olur ? 17:00'de öğlen yemeği ? sonra taaa gece 22:30 falan akşam yemeği, sonra yat...

neyse, takılmayacağım ona şimdi, hayatımda güzel güzel şeyler oluyor, fazla kilolarım da nazar boncuğu olsun :p (dedim ben şımartmayın beni diye)

Çok şükür keyfim yerinde, aylardır deli gibi çalışıyorum, öyle güzel yorumlar aldım ki boşa kürek çekmemişim dedim, bin şükür...

Son günlerde epey koşturdum yabancı misafirimiz nedeniyle, önceki postta da yazdım.. Evet canlı yayın tedirginliği, bu İstanbul trafiğinde geç kalma telaşesi verken gülme krizine girdiğimiz anlar da olmadı değil. (kendi kendime nazar değdiriyorum, bile bile de söylüyorum, yazıyorum)

Blog toplantısı ve canlı yayının olduğu gün, akşam saati Barjis'i oteline bıraktıktan sonra taksi ile eve gidiyorum. Bu arada takside önde oturuyordum, arka taraf kalabalık diye. Annemi aradım, anne ölüyorum açlıktan, öğlen bi cheesecake tırtıkladım, sonra Kitchenette'de abuk subuk bişiler yedim, adam gibi yemek yemedim dedim. Tamam hadi gelince yerim, öptüm dedim kapattım telefonu. Taksici amca nasıl acıdıysa bana, açtı torpido gözünü, bak dedi ben Malatyalıyım, bizim bahçenin mahsulü elma, açlığını bastırır. Çok şaşırdım, güldüm ayy teşekkür ederim falan dedim, aldım.

Ama Pamuk Prenses ve zehirli elma masalıyla büyümüş paranoyak Seda o elmayı yer mi ?

Yemedim :)

Ay şimdi midem bulanır falan ben yemek yiyeyim, sonra yerim bunu dedim. Sonra döndüm adama, hem Malatya'nın kayısısı meşhur, hiç duymadım ben elmayı dedim :) Taksici amca da anlatmaya başladı, orası yüksek burası alçak, hava şurada serin, burada sıcak falan... hıımm dedim anladıımm, çok teşekkür ederim valla sağolsun ne iyisiniz dedim :)

Ne kötüyüm di mi ? Adam bana iyilik yapmaya çalıştı ben elmayı yemedim :)

Şaka bi yana yememe sebebim sadece hijyendi. Ben onu kırk kere yıkamadan yemem, marketten alınanı deli gibi yıkıyorum, taksinin torpido gözünden çıkmış elmayı yer miyim ?

Peki elma şu anda nerede ?

Ofiste,masamda....

Televizyona da çıktım, hem de canlı yayına...

2011-11-26T21:36:00.001+02:00

Bir bu eksikti di mi :)

Görseller gelince bir sürü post yapacağım. Pek yoğun bir hafta geçirdik. İngiliz müslüman, kendisi de tesettürlü olan modacı Barjis Chohan'ı misafir ettik. Geçtiğimiz haftalarda Dubai Fashion Week'de defile yapan Barjis'in tasarımlarını www.modanisa.com 'da satacağız.

Hem basın hem blogger lansmanı yaptık. Her ikisi de çok güzel geçti. Ben blogger kimliğimi hiç terketmediğim için bence blogger buluşması daha keyifliydi :) Canım arkadaşlarım beni kırmayıp geldiler. Bu buluşmaları Modanisa ev sahipliğinde her ay moda sohbeti şeklinde yapmaya karar verdik. Aman bu fikrimi de çalmayın sevgili rakiplerimiz, çok rica edicem, yaratıcı olun ve benim kadar çalışın lütfen ! Anam ağlıyor benim gece gündüz çalışırken.. Neyse bu konuda dertliyim ayrı bir post konusu..

Gelelim başlığa...

Barjis ve tesettür modası basının ilgisini çekti elbette. Kanal A Ekonomi Gündemi isimli program canlı yayına davet etti. Ben Kanal A'ya gidene kadar sadece Barjis çıkacak zannediyordum. Yayına son yarım saat kala, sizin de kulaklığınızı takalım test yapalım dediler, neee dedim :) ve bende heyecan başladı.... Ellerim buz, ekonomi programı, ya bana bir dünya rakam sorarsa diye rakamlar gözümün önünde uçuşuyor. Program 1 saat sürecek, eyvah yani..

Korkunun ecele faydası yok, başladı program, ben nasıl tedirgin nasıl panik anlatamam.. Başladıktan ve biraz konuştuktan sonra geçti aslında heyecanım. Rujum orada sürüldü, beğenmedim, çıkardım kendi rujumu sürdüm, üstüste oldu güzel olmadı, bi de ben ıslak ruj olunca konuşamıyorum yapış yapış, amaaann... Bütün gün koşturmaktan saçım başım berbat, normal günde fönlü gezerim o gün gün saat sabah 6'da başladığı için ne fön ne bir şey.. Tam 3 kez boğaz köprüsünden (her 1 kez gidiş-geliş) geçtik. Barjis bana her geçtiğimizde arkasına bakarak Avrupa ? diye sordu ve güldü, çok eğlendi... Ah Barjis her gün geçiyorum dedim o güzel gözlerini pörtletti baktı bana.. Çok sevdim onu çok.

Bu arada tv programı için kimseye haber veremedim. Bir tek annemi aradım. Babamla ikisi izleyeceklermiş ama Kanal A'yı digitürk'te bulamamışlar.

Neyse bitti gitti çok şükür. Gelen yorumlar çok güzel, canım blog arkadaşlarım hemen yakalamışlar bir sürü twit atmışlar :) Pek belli olmamış heyecanlı olduğum Allahtan.. Sonradan kuzenim bu linki verdi bana ben de izledim, annesine yani halama izletmiş ay bayılmış pek mutlu olmuş. Ailenin konusuyum bir süre :) Bazıları için küçük ve önemsiz bir şey olabilir ama bu bizim ailede sık rastlanan bir durum değil. :)

Bu da böyle bir deneyim oldu bana :) Ama 1 yıl yaşlanmış olabilirim o stress yüzünden :)

İzlemek isteyen olursa link :

http://www.yildiz.tv/?act=dvr&chan=kanala

aşağıdaki tarihte 24 Kasım'ı seçip soldaki saati de 17:45 yapmak gerekiyor.

Yaa şekerim TV yıldızı da oldum :)))

Edirne'de...

2011-11-18T18:45:00.001+02:00

Bayram'ın 3. günüydü galiba..

Kuzenim ve eşi hadi yarın Edirne'ye gidiyoruz sen de gel dediler, atladım yanlarına..

Hatta o gece onlarda kaldım, ertesi sabah birlikte kahvaltı edip çıktık yola...

Bu kuzenim Naz bücürünün annesi. Ben Naz'ın odasında yattım.

Kuzenim benden 1 yaş büyük. Baktım şöyle bir kızının odasına, bir çocuğun kendini mutlu hissetmesi için gereken her şey var. Ne güzel bir anne olmuş Burçin dedim :) Sadece odadaki süsten oyuncaktan bahsetmiyorum. Karı-koca o kadar güzel davranıyorlar ki çocuklarına, öyle güzel iletişim kuruyorlar ki..

Neyse, sabah güzel bir kahvaltıdan sonra çıktık yola. Ee iyi güzel gidiyoruz da nereye gideceğimizi, nerelere gideceğimizi falan bilmiyoruz. Bi dakka dedim panik yok bi dakka :) benim twitterım ne güne duruyor ? Gamzeee diye yazdım hemen, yüzünü görmediğim ama çookk sevdiğim Gamzeme :)

Naz sayesinde çok komik bir yolculuk yaptık. Bu otomobilde uyurken biz aşağıya indik ve fotoğraf çektik. Ama arabanın 2 m uzağındayız sadece. uyanmış, kapıyı da açmamış, camı açmış kafayı uzatmış aynen şöyle ciyaklıyordu "beni niye burada bıraktınız beee" gülmemeye çalışıyoruz ama Nazcım yaa o cümle sonundaki "bee" nedir ? Neyse sonra arka koltukta başını benim bacağıma koyarak "ipad" ile vakit geçirerek yolculuk yaptı. Bu zımbırtıyı benden iyi kullandığını söylememe gerek yok sanırım. Görüntü de bacak bacak üstüne atmış..

Gamze maalesef o gün il dışına çıkmak zorunda kaldığı için görüşemedik ama bize şahane rehberlik yaptı telefonun ucundan :)

Önce Selimiye Camii'ne gittik. Naz'ın huysuzluğu başladı. Küstü falan, onu babaya atıp biz kuzenimle gezdik, dua ettik..

Sıra geldi en can alıcı noktaya "Tava Ciğer" :)
Gamze dedi ki Aydın'a gidin. çok sıra vardır, beklemek istemezseniz alternatifleri şunlar.. yok biz duyduk ya Aydın Ciğercisi'ni, alternatif falan yok dedik. Tam 1 saat sıra bekledik, pekiii değdi mi ?
Ke-sin-lik-le

O nasıl bir lezzet, elbette kalori bombası ama olsun. Yanında gelen kurutulmuş biber kızartması, ooff offf.. Edirne'ye gitsem yine giderim. Şiddetle tavsiye. Bu arada kuzenim yemedi, o kızı ile yan restaurantta makarna yedi :) Biz eniştemle ciğer yedik.

Karnımızı da doyurduktan sonra yine canım Gamzemin önerisiyle Keçecizade'den Kavala Kurabiyesi ve Badem ezmesi aldık. Eve geldiğimizde birer kutuları bitti bile..

Dönüş yolunda Naz pek keyifliydi :) Bana bir sürü poz verdi durdu. Oynadı, atladı, zıpladı...
Ona dedim ki benim kızım olursa sana benzesin, çok seviyorum ben seni. Bir mutlu oldu anlatamam, ben de seni seviyorum dedi bana. Önüne gelene de söyledi. Seda ablamın kızı olursa bana benzeyecek diye :)

Çookk güzel birgün geçirdim yani.. Edirne pek güzelmişsin, uzun zamandır gelmemişim. Gidilemeyecek bir yer de değil, anneme söz verdim otomobil alınca gideceğiz :)

Tatil postlarım biter mi acaba :)

dede evinden sonra anneanne evi...

2011-11-18T16:00:00.000+02:00

Kokusu yıllarca aynı kalabilir mi bir evin ?

Anneannemin eviyse kalır :)

hatta o insanı delirten düzeni ile kalır. Bir cm oynamaz yerinden bir eşya, onun bir yeri bir konumu vardır ve yıllardır orada durur.

Enteresan kadındır anneannem..

bu bayram onun evinden bir görüntü..

hani bazı karelere ay ne sıcak deriz, ay ne renkli deriz bir sürü yorum yaparız..

Anneannemin evindeki bu görüntü bana tek şey dedirtiyor

"anneanne yaa senden anneme, annemden bana geçen ne uyuz şey şu düzen"

geçmiş geçmiş...

2011-11-18T10:00:00.000+02:00

artık günü gününe yazmayı bıraktım..

öylesine fotoğrafları ekleyeceğim.. ben yine hatırlarım..

bu Kurban Bayramı mesela.. ne kadar güzel geçti, aynı geçen bayram gibi.. dedem gitti gideli babam dede evinin en büyüğü oldu. Köydeydik yani.. Köy dediğim İstanbul içinde gene..

Ben bu bayram fahri memleketim Akçay'a gidemedim ama olsun :)

Çok şükür gayet keyifliydi, ben sürekli bir yeme modundaydım..

Kömür sobasıyla ısınıyor o ev, ve nasıl ısınıyor anlatamam, biz donuyormuşuz.. miiss gibi bir çay içtim önce..

kahvaltıda da üstünde kızarmış ekmek..

halam çok mutlu oldu gittik diye, ev o kadar kalabalıktı ki.. ama ben biraz abartmış olabilirim, o koltuktan kaldırdılar öbürüne gittim yattım...

ev çok kalabalıktı, aile zaten kalabalık, bir de gelen giden eklenince..

ama arada kitap bile okudum. Pucca ama yaa okunmaz mı :) gece telefonumun ışığıyla okudum o derece :) ama bitti...

bi de bir yere gittim, söylemeyeyim şimdi, olunca sözlerim :) dönerken buradan geçtik, adı Kör Çeşme, pek kör görünmese de.. benim çocukluğumda da aynı böyle akardı burası, hala aynı..

kısacası bütüüünn tatil yattım. Bir de dedikodu dinledim ki amanın :)) çok keyifliydi, bi yandan birileri hakkında (aman kötü değil, annem konuşturmaz zaten) bi olay anlatıyorlar birden diziye dönüp Lale Devri dizisi kritiği yapıyorlar. Ben son dönemde çok yoruldum. Böyle biraz tembelliğe ihtiyacım vardı sanırım. Çok iyi geldi kısacası..

Burada sobanın arkasında mayışmışım söylemeye gerek var mı :)

benim bir evim olsa...

2011-11-17T21:48:00.001+02:00

aynen bunun gibi...

küçücük olsa...

çatı katı olsa...

olmaz mı ?

burası benim arkadaşımın evi, o da tek başına yaşıyor, geçen akşam ona gittiğimde oturduğum yerden çektim :)

çok beğendim, hemen hayal kurdum...

10 Kasım...

2011-11-10T18:28:00.000+02:00

Bu bloga bir çok şeyi yazmayı unutabilirim.. Doğum günlerini, düğünleri kısacası her özel günü unutabilirim.

ama 10 Kasım'ı unutamam..

Ailemin Atam'a sonsuz bağlılığı bana geçti ve inşallah ileride benim çocuklarıma da geçecek.. (evlatlıktan reddederim o derece)

Evimizin her köşesi Türk Bayrağı dolu ve annem, yeni konuşmaya başlayan çocuklara bile Atatürk dedirtir. Ve öyle enteresandır ki zor olmasına rağmen söyler çocuklar. Hatta annem tekerleme haline getirir "En büyük Türk Atatürk" diye. Öyle öper ki söyleyen çocukları, çocuklar da mutlu olup tekrar tekrar söylerler..

Kısacası ailece hassasızdır bu konuda..

Sayesinde özgür bir kadınım derim hep. Başım dik, kimseye muhtaç olmadan yaşayan, haklarım olan bir kadın..

Belki daha önce yayınladım, hatırlamıyorum ama kadınlarla olan fotoğraflarına ayrı bayılırım Atam'ın..

Derler ki çapkınmış.. Yaşasaydı peşinde olan kadınlardan biri olacağıma göre çapkın olmak onun suçu mu :)

Vals yapan fotoğrafı da 2. sırada gelir.. Ama en beğendiğim fotoğrafı bu yukarıdaki...

ne yazsam anlatamam ki hislerimi..

bıraktığın her şeyin bekçisi olacağım gücüm yettiğince...

01.11.11 ne yahu derken..

2011-11-03T20:21:00.000+02:00

enteresan bir akşam oldu benim için...

bindiğim yanlış otobüs yüzünden alakasız bir yoldan Kanyon'a ulaşmaya çalışırken tanıdık bir ses SEDA ! dedi

kafamı kaldırdım, O...

kaldım öyle..

o kadar şaşırdı ki orada olmama, o kadar şaşırdım ki karşıma çıkmasına..

ne işin var burada dedi..

ben de ay yanlış bindim de, trafik durunca indim de, yürüyodum da, bi yandan telefon da... nefes almadan konuştum..

sen nereye diye sormayı akıl ettim..

işe dedi..

peki hadi iyi aksamlar dedik..

o kısacık an, sıfır temas, 1 metre uzaklıktan konuşarak geçti bitti...

o kadar...

yabancı gibi...

hangi film derken...

2011-10-30T02:01:00.000+03:00

Teşvikiye'de kaldığımda o kadar rahat ediyorum ki ben...

İkinci evim orası benim..

Lale bana baştan misafir muamelesi yapsa da artık öyle yapmıyor. Bu durum ikimizi de rahatlattı. Pijamalarım, sabahlığım, terliklerim oohh...

Geçen akşamdan bir fotoğraf..

Film izleyelim dedik ama seçemedik. Sosyal paylaşım sitelerinde olmayan Lale sor bakalım twitter'ına dedi. sordum ben de :) gelen cevaplara yorumlara o kadar çok şaşırdı ki :)

Yorumlardan sonra film seçeneğimiz 2'ye düştü. Ya ağlamayı seçecektik "Bir Tutam Cennet" ya da gülecektik "Bad Teacher"

ikimiz de ağlamayı seçtik, hiç sağlıklı değil di mi :) Bir Tutam Cennet'i izledik. Güzel bir filmdi bence..

O kadar çok ara veriyorum ki sinemaya, tiyatroya.. Artık en son hangi filmi izledin sorusuna verecek bir cevabım var..

Ortaya karışık olacak gene..

2011-10-30T01:40:00.002+03:00

yazmıyorum yazmıyorum sonra birikince böyle oluyor...

Van'daki doğal afete ne kadar üzüldüğümü yazmayacağım. Elimden ne geliyorsa yaptım.. Oradaki çocukları düşününce çok üzülüyorum. Tekstil cenneti Türkiye'nin koca koca tekstil firmaları delirtti beni. Evet yaptılar yardım ama illaki dürtüklememiz mi gerekiyordu. Twitter'da kendi çapımda bir çaba gösterdim. Gönlüm isterdi ki moda blogları bu konuda birşey yapsın. Yardım etmezseniz sizinle çalışmayacağız, bülteninizi yayınlamayacağız desinler.. Demediler, ilişkilerini bu konu üzerinden yürütmek istemediler herhalde.. Olsun canları sağolsun, aralarında bireysel çabalayanlar oldu, onlar da yetti zaten...

Mesela Elif yani fashionbypride süper bir öneride bulundu. Atkı-bere örüyoruz hadi dedi. Anneme söyledim atladı bu konuya, ama vakit yok havalar soğuyor dedi, bir çözüm buldu, polar kumaştan atkı. Evde olan polar kumaşlar ile başladık.

Ertesi gün metrelerce kumaş alan annem yapmaya devam etti. Bir sürü polar atkı oldu. Aksam da Büyükçekmece Belediye'sinin tır'ına verdik gönderdik.

O kadar bunaldım ki uyku uyumadım bu süreçte, çok etkilendim herkes gibi ama bu kez çok üzüldüm...

Şu sıralar zamanla yarışıyoruz. O yüzden Teşvikiye'de kalıyorum. Geçen hafta Pazar günü Lale, Mustafa ve ben Maçka Parkı'na kahvaltıya gittik. Sadece çay servisi yapılan yere simit ve kaşar peynir alarak gittik. Şahane bir hava ve şahane bir manzara karşıladı bizi.

Su bardağında çay içtik :) baştan komik geldi ama nasıl lezzetliydi.. Kendi kendimize konsept yaptık.. Canımız yeşil görmek isterse gene gidebiliriz.

Biraz pahalıydı ama belirtmeden geçemeyeceğim..

Sonrasında ben bir yere daha uğradım ve babamın deyişiyle nihayet evin yolunu bulabildim. Uğradığım yerden belki ileride bahsederim.

Lale ile son dönemde sürekli bir yemek yeme modundayız. Akıllı gibi maç olduğu akşam Beşiktaş'ta balık yedik. Çok lezzetliydi.. Uzun zamandır maça gitmiyorum ya ben, o akşam o taraftarları gördüm, ne bu hal yaa dedim, o kızları gördüm iyi ki böyle olmadım dedim.. Hele maç sonu bindiğim metrobüsteki o alkol kokusu, hala avaz avaz tezahürat yapanları gördükçe nefret ettim.

Neyse bi de yemekten sonra helvamızı yedik. Hakan Pastanesi'nde açık havada çay içtik. Veee o kadar çok dedikodu yaptık ki :) yazamıyorum buraya üzülüyorum da yazamıyorum diye :) Lcw ve Zara muhabbeti pek acıklıydı. En azından bu şifre ile yazayım ki hatırlayayım. Farkında değil miyim sanki ben...

Güzel gelişmeler var hayatımda. Kendime güvenim geldi :)

Öylesine yazayım dedim..

hani...

2011-10-14T19:14:00.003+03:00

bir geyik vardır,

bir şeyi elde edince bütün büyüsü kaçar, yok olur derler...

geyik falan değil doğru...

hissiyat aynen bu, tartışmasız...

ya da bana öyle geliyor bilmiyorum :)

özenerek baktığın, vaayyy dediğin şey senin olunca pııfff sönüveriyo. bütün ilgi, alaka, beğeni, arzu bitiveriyo...

yani bence :)

bu foto da bıktırdı farkındayım, iyi ki bi güzel çıkmışım her yere koydum :) ama napiim ilk defa bir fotoğrafımın reytingi bu kadar yüksek oldu :) sevgili blogum sende de olsun..

Modanisa'nın yeni sezonda satılacak ürünlerinin fotoğraf çekimini yaptık Çarşamba günü Profabrika'da.. Çok seviyorum orayı :) stüdyo'dan bahçeye çıktım, geri gelirken kızlardan biri aa dur orada şahane fotoğraf olur dedi, bana da poz ver de zaten. Çektik benim takoz ericson (yazılışını bile unutmuşum) telefondan hallice kullandığım ayfonumla.. hiç bir özelliğini kullanmıyormuşum meğersem.. fotoğrafçı arkadaşım çektiğimiz bu fotoya bir şeyler yaptı, güzelleştirdi... Neyse çok yoruldum o gün, ama çok keyifliydi, çok güzeldi.. Akşam da öyle, enteresandı..

öyle yani...

bi yazayım dedim...

lalecim bu yazıda da bir şey yok,bir mesaj yok, o yüzden çığlık kıyamet arama anlat çabuk diye :)) senden bir şey saklar mıyım ben :pp

Sobelendim :)

2011-10-11T10:08:00.002+03:00

Ben buraları kimse bilmez zannederken...

güzel oluyor ama, sürpriz...

iş arasında içilen kahve ve yapılan dedikodular ilaç gibi geliyor. İş arası dediğim akşamın bir saati, tüm gün tedarikçi görüşmesi yaptık o yağmurun altında.. sonra yemek, sonra kahve, sonra ev ve çalışmaya devam.. ama süpper geçti, pek mutlu pek umutluyum yeni sezondan... merak edenler buradan bakabilir.

Ah bir de söylemek istediklerimin hepsini söyleyebilsem canım arkadaşıma :)

neyse alıştıra alıştıra, yüreğine inebilir :)

günler hareketli ama bir o kadar da keyifli,çok şükür diyorum hep, bin şükür...

aynı başlıkları kullanır oldum...

2011-10-05T20:41:00.004+03:00

yok bi derdim aslında..

yetememek, yetişememek en büyük sorun...

dilimde hep çok çalışıyorum aman gece yarılarına kadar çalışıyorum, sonra bir bakıyorsun yaptıkların öyle büyük büyük şeyler gibi görünmüyor

kalıveriyorsun öyle !

büyük görünmesi için ya da büyük olması için daha ne yapmak gerek ben bilmiyorum.

iyiyim

keyfim yerinde

doktorumun tavsiyelerini uyguluyorum

serbest bırak kendini dedi bana, bu kadar kontrol manyağı olma, alkol alıp aman sarhoş olmayayım diye durma, bırak ipleri, her şeyi sen yönetemezsin dedi...

sarhoş olmadım ama Lale ve Gül ile süper eğlenceli bir akşam geçirdik :) uzuunn zamandır böyle güldüğümü ve eğlendiğimi hatırlamıyorum, pek iyi geldi :) taksiciler çok komikti..

öyle arada klasörlerde kalmış fotoğrafları koyayım dedim

hepsini, her şeyi unutuyorum :(

Naz kuşum bayram kıyafetini giymiş poz veriyor, ben ne mi yapıyorum ? tabi ki çalışıyorum. Vip müşterilerimize bayram tebriği gönderiyorum, kendi mail adresimde öyle info'dan falan değil...

dedemin mevlütünden bir görüntü bu da..

çocukları çookk severim bilir herkes.. bunlar da bizim köyde mahalledeki çocuklar, onlar da beni sever, çünkü dikkate alır konuşurum dinlerim onları.. Ama bazen hepsi bir aradayken bana Seda abla ile başlayan bir şeyler anlatmaya başladıklarında imdaatt diyebiliyorum. Şu kalabalığın bana aynı anda laf anlatmaya çalıştığını hayal edebiliyor musunuz ? :) olsun gene de şikayetçi değilim :)

Bu da Şeker.. Akçay tatilimden Şekerimiz..Ben hayvanları çok severim ama bir türlü dokunamam, uzaktan severim yani, ısırmaz derler ya hani sinir olurum, biliyorum ısırmadığını ama olmuyo işte ürküyorum. veee şeker sayesinde bunu yendim. İnsanlık için küçük seda için büyük adım... Sevdim Şeker'i, o kaçsa da peşinden gittim, pek mayışık, hani ısırmak istese de üşenir :) ver ona yatsın..

gece hayatı bana göre değil.. ne bu be ? 1 gece çıktık burnum akıyor, millet nasıl dayanıyor pes... neyse ben pek uslu durmuyorum bil blog, sana her şeyi açık açık yazamıyorum..

Lale ayağını sakatladı geçen gün, spor salonunda... Çok korktum duyunca.. neyse şimdi iyi ama zormuş çok yaa.. kıymet bilmek lazım, şükretmek lazım atlaya zıplaya yürüyoruz. Daha iyi şimdi..

post, sen bitmeyeceksin galiba ?

olsun bitme, canım annem de olsun, Burcu'nun kınasından..genceciktir o, ruhu genç, hiç yorulmaz..

albüm gibi oldu biraz ama, olsun burada..

şimdi çıkayım, eve gideyim.. çok kilo aldım, düğünde giydiğim elbisemi aldığım mağazaya gittim pazartesi günü, denediğim 40 beden pantolon dar gelince koşarcasına çıktım mağazadan, kendi kendime rejime girmeye karar verdim. Birisi söylerse olmuyo, sinir oluyorum ve yapmıyorum diyet falan, aynaya bakınca kendimi zayıf görüyorum..neyse bakalım ne olacak ?

hadi son bi foto daha, sonra yayınla :)

Burcu evlendi...

2011-09-10T16:45:00.000+03:00

Kuzenim Burcu evlendi Perşembe günü...

Aynı yaşta olup, ondan 3 gün büyük olduğum kuzenim, halamın kızı...

şahane bir düğün oldu, az davetli, herkesin gülümsediği bir gece.. bir ara dedem akıllara gelse ve hüzünlense de çabuk geçti..

canım kuzenim muhteşem gelinliğiyle çok güzeldi.. ben çoğu gelinliğe burun kıvırırım, buna bayıldım... üst kısmı tamamen taş ve kalıp gibi sert, vücuda oturuyor.

Ayakkabısının altına sadece benim adımı yazmış deli :) gece yorulunca babetlerini giydirdim, bir baktım bütün yazılar silinmiş, olleeyy dedim, eşi de diyor ki, bak seda nişanda bütün kurdeleyi sana verdim, kına gecesinde örtüyü sana verdi, ayakkabıda da sadece sen vardın ve silindi, e artık daha napalım :)

en başından çok güzel, abiye, drapeli bir elbise alacağım diyordum :) gülüyorlardı bana, herkesi örgütledim şık olacağız diye.. Böyle dedim ama son dakikaya kaldım, düğünden 4 gün önce buldum elbisemi, çok beğendim, çok içime sindi, yerini ve fiyatını söylesem kimse inanmaz :) rengi bir garip çıkmış fotoğraflarda ama pudra pembesi..

Çok özendiler her şeye, bu peçeteleri kendileri yaptılar mesela, ne kadar güzel olmuş :)

bu da benim bitanecik yeğenim Tuana, gecenin en şık bayanı seçildi Burak tarafından :) Bizi benzetiyorlar demiştim di mi daha önce :) biz bunu duymaya bayılıyoruz ikimiz de :) çok seviyorum onu çok... annesinden o gün makyaj yapmak için izin almış, gel ben yapayım dedim, yaptım. Rimel de ister misin dedim, annem kızar dedi, sen istiyor musun onu söyle dedim, istiyorum dedi :) sürüyorum o zaman deyince ben, ama bu sefer sana niye sürdün seda der dedi endişeyle. Ben de ona sanane derim dedim, ben ondan büyüğüm, kikirdedi oturduğu yerde, pek mutlu oldu...

Kendi düğünüm olsaydı yapacağım bir çok şeyi Burcu'ya yaptırdım... hiç öyle duygusal durumlar da yaşamadım..

Güzel kuzenim, çookk mutlu ol inşallah..

canımm ailemm

2011-09-10T15:33:00.001+03:00

ne yazsam ki...

canım onlar benim :)

kuzenimin düğününden bir fotoğraf...

annem, çok yaşlı çıkmışım, göz makyajım pek kötü diye söylense de ben çookkk beğendim :)

di mi ama ?

30 Ağustos 2011

2011-09-07T20:37:00.000+03:00

Doğum günümdü benim...

Bayramın 1. günü...

istemedim kutlama, herkese de tembih ettim.. yine de sevdiklerim yanımdaydı, bu sefer akrabalarım :) çok enteresan facebook'tan falan kaldırdım doğum tarihimi, ne kadar az insan aradı :) e ben de aynı şeyi yapıyorum eleştirdiğim falan yok :)

gene saat 00:00 iken beklediğim gibi ilk o kutladı...

1 yaş daha aldım, büyüyor muyum her yaş bilmem.. pek tatsız geçti 2010, geçmiş bitmiş olsun dedim..

sadece işimle ilgili dilek diledim, aşk, meşk, evlilik, mutluluk demedim, işim çok başarılı olsun, çok para kazanayım dedim... ne var alla alla :)

kutlama yapmadık dedim ama 30 Ağustos gecesi tatil için Akçay'a yola çıktım, ertesi gün orada kutladık, asıl bu sürpriz oldu, yemeğin ardından yemek için alınan pastanın yanına bir mum koyduk ve ben üfledim :) çok güzel insanlar vardı etrafımda, gene şükrettim, manevi ailem onlar benim...

kaç mı oldum ?

tabi ki 28

Bu bayram...

2011-09-07T20:13:00.002+03:00

Bu bayram biraz buruktu herkes, dedemsiz ilk bayram, ailenin en büyüğü olan babam dedemin evinde uyandı bayram sabahına...

Herkes için biraz hüzünlü ama yeni duruma adapte olmuş, güzel yanlarını gören bir durumdaydık. Arife günü bizde akşam yemeğine çiğbörek yapılır. Gittik dedemin evine, daha doğrusu babamın önerisiyle tüm kardeşler arife akşamı orada oldu. Bayram sabahı hep birlikte kahvaltı ettik. Burada bana gelen bir yorumu söylemiştim babama çok hoşuna gitti, tüm kardeşlerine söyledi. Dedem bize bir birlik beraberlik mesajı bırakarak gitti, son dakikalarında herkes yanına toplayarak..

Çok güzel oldu, iyi ki yapmışız.. O kadar kalabalıktık ki 200'ün üstünde çiğbörek yapılmış :)

Ben tabi 1.günün akşamı kaçtım, bu senenin ilk tatilini yapmaya Akçay'a gittim.. onu da anlatıcam, ben böyle güzel deniz görmedim :)

İnşallah tadımız bu bayramdaki gibi olur hep...

unuttum buraları

2011-09-07T19:28:00.000+03:00

o bahane bu bahane derken yazmaz oldum..

sanırım burayı twitter ile aldatıyorum :)

yine de blogumun yerini tutmaz, buraya gelen yorumların sıcaklığını heyecanını vermez di mi :)

çook şeyler oldu, hastalıklar, tatiller, eğlenceler... koca bir ramazan ayı bitti..

hepsini yazıcam tek tek...

geçen akşam babam çok korkuttu bizi, deli gibi bir titremeyle kalktı yataktan, daha yatalı 5 dk olmuştu, ama nasıl zangır zangır titriyor. Doktora gitmekten hep kaçan bir adam beni doktora götürün dedi, annemle birbirimize baktık. Neyse kuzenim geldi gittik, bu arada Beylikdüzü'ndeki Medi Life'a gittik ve bayıldık. Daha önce Beylikdüzü Acıbadem tecrübemiz kabusla sonuçlanmıştı. Gene babam evde düştüğünde bir şeyi yok diye yolladıkları adamın suratı ertesi gün davul gibi şişince yüzünde 4 tane kırık olduğu anlaşılmıştı. Neyse haram etmiştim Acıbadem'e de o parayı. Medi Life'ı sevdik. Çok şükür önemli bir şey değilmiş, ama 1 haftadır kullandığı o kocaman kocaman antibiyotikler kana karışan mikrobu yok etmemiş, tedavi şekil değiştirdi..

Bu da o gece çektiğim fotoğraf, iyi küfür etmedi bana o halde fotoğrafını çekiyorum diye :) asıl komik olan titriyordu ya, ben koluna girdim hastaneden içeri girdik, yatacak sedyeye elimi alamıyorum, titrerken vücudu kasılıyor, sıkıştı kaldı elim, gülemiyorum da :) ertesi gün dedim ki nasıl oldun ? iyiyim dedi, dün akşam "hızır idi yunus idi" modundaydın ama dedim, dalga geçme sçarım babanın canına dedi, millet yerlerde :) Kanlı Nigar filminde miydi bu hızır idi yunus idi ? çok güldük ama :)

eşarp satarım bir de takarım :)

2011-07-29T14:42:00.000+03:00

Bu işin içine girdikten sonra çok farklı şeyler gördüm..

Kapalı kadınların da çok şık olduklarını, olabildiklerini hatta bazı bazı benden çookk daha iyi giyindiklerini gördüm :)

kombinin k'sından anlamayan ben, o ipek şalla tuniğin uyumuna bakakaldım çoğu zaman..

neyse modanisa ayrı bir pencere açtı bana :)

o kadar eğlenceli bir ofis olduk ki, büyüdük, çoğaldık :) bir stüdyomuz var, bütün şımarıklığımla fotoğraf makinesinin karşısındayım. hatta yeni gelen ürünleri denediğimi burada itiraf ediyorum :) ama müşteriler aradığında yorum yapmak lazım değil mi ?

o kadar elbiseleri deneyen ben tabiki de eşarpları da denedim, nasıl mı ?

işte böyle :)

benden de model olursa böyle olur :)

kilolarımı görmezden geliniz lütfen, tombik kollarımı da kestim :) grafiker arkadaşım bugün izinli, burada olsa photoshop marifetiyle daha güzel görüntüler olabilirdi :)

güzel olmuş ama değil mi ?

ben bayıldım, tamam ilk fotoğraf birazdan elime kova ve bez alıp temizliğe girişecek gibi duruyor ama olsun beğendim :)

sanırım bundan sonra saçımı toplamak istediğimde böyle birşeyler yapacağım :)

bu arada reklam kokan hareketlerde bulunayım, eşarplar modanisa'da da satılan Evitare :)

oooffffff fenalardayım aslında, böyle abuk subuk şeyler yapayım dedim...

her ay 1 yazı olacak yakında...

2011-07-23T15:34:00.000+03:00

böyle devam edersem...

işten kafamı kaldırsam ya biraz :(

ama olsun ekip büyüdü şimdi. çok sevdim ben çalışma arkadaşlarımı :) pek tatlı tesadüfler yaşıyoruz, neredeenn nereye diyoruz :)

neyse..

hayatımda değişiklikler var mı?

olmaz mı...

çookk büyük bir değişim yaşadım. evlilik hazırlıkları yaptığım ilişkim pat diye koptu, bitti.. zor mu ? hem de nasıl...

bu süreçte yaptığım en akıllıca şey terapiye gitmek olmuş. Hatta daha erken gitseydim/gitseydik belki de böyle olmayacaktık. kısmet.. hafif de olsa antidepresan ilaç kullanıyorum ve kendimi çok iyi hissediyorum. bi dostumun dediği gibi baş ağrısı çekerken aldığın ağrı kesici kadar normal artık. doğru doktor ve doğru ilaçla ama...

anne ve babamla yaşadığım ev Büyükçekmece'de, iş ise Altunizade'de.. tam bir işkence. her sabah 2 saat her akşam 2... şimdi Teşvikiye'de kalıyorum belirli günlerde. galiba iyi olmamdaki etkenlerden birisi de bu. sanırım insan yalnız kalmak istiyor bi süre.kendi başına, yalnız, hiç konuşmadan...

Ama ana kucağından uzun süreli ayrılmak bana göre değil, özleyi gidiyorum gene :)

kısacası kendimi işe verdim :) iş çok şükür iyi gidiyor. iş iyi olunca ben daha iyi oluyorum. hatta geçenlerde milliyet gazetesi ekonomi sayfasında haberimiz çıktı.. pek ciddi oldum bu günlerde :)

çok seviyorum burayı, yazdım ya iki cümle seviniyorum :)

biraz da okuyayım şimdi...

dedem...

2011-07-07T18:54:00.000+03:00

gitti benim dedem...

sessizce...

gerçekten...

hiç acı çekmeden...

hayatımda ilk defa bir insanı giderken gördüm, hiç korkmadım...

hayatımda ilk defa bir odada yerde yatan birisiyle sabahladım, hiç korkmadım...

geçen sene doğum günü istemişti dedem bizden ve ben burada yazmıştım.

bakıyorum da o fotoğrafına çok çökmüşsün be dedem 1 yılda. ben en iyisi seni bu fotoğraftaki gibi hatırlayayım..

Babamın babası koca dedem.26 Haziran Pazar akşamı ağırlaştı dedem. Kalp hastasıydı zaten, bir de yaşlılığın verdiği hastalıklar. Tam 88 yaşındaydı. Annemle babam düğündeydi, ben de evde tek başıma. Film izleyeyim bari dedim. Tam izleyecekken halam aradı ağırlaştı gelin diye. Buluştuk gittik, sabaha kadar durduk yanında, hep iyi konuştuk, ilacını aldın geçecek şimdi mide ağrın dedik... Asla unutmayacağım ve unutmak istemediğim bi an yaşadım dedemle. Dedecim bak ilaç şimdi etkisini gösterir dedim. Hani böyle çocuk seversin ya, yüzü şefkatle dolu dolu "ay güzel kızım, kıyamam ben sana" dedi bana gülerek. Kaldım öyle, gülümsedim ama gözyaşlarımın akmasına engel olamadım. Evdekilerin de moralini bozmayayım diye saklamaya çalıştım, sessizce aktılar. Ama biri koyverince herkes düşüyor ya, bi baktım herkes sessizce ağlıyor bir köşede..

Herkes birbirini kandırdı durdu. Doktor alıştırın kendinizi artık yapacak bir şey yok dedi, peki dedik.. alıştıralım bari..

bir şey diyeyim mi ?

yokmuş öyle bir şey !

ama çok acı çekiyordu, rahatladı, kurtuldu diyorlar ya...

asla yok öyle bir şey !

88 yaşındaydı benim dedem. Tam 11 tane çocuğu vardı. 11 kardeş babamlar. Aynı anne aynı babadan, başka bir evlilik yok. Cahillik deyin adına ne derseniz deyin, tam 11 çocuk yapmışlar. En büyükleri babam, babasıyla birlikte ailenin yükünü küçücük yaşta omuzlayan babam. Babaannem genç yaşta gitti. 15 tane de torunu var dedemin.Hatta 2 tane de torununun çocuğu.

Enteresan adamdı dedem. Yukarıdaki fotoğrafı da geçen seneki doğum gününden. Üzerindeki ceketi de son 15 güne kadar üzerinden çıkartmadığı meşhur ceketi. Halam zorla almış üstünden.

Bir baktık Pazartesi sabahı iyileşti, mutlu olduk hepimiz. Evlere, işlere dağıldık.. Annem gözünü kırpmadı sabaha kadar. Her akşam gittik, dolaştık, 2 kaşık çorba içti diye mutlu olduk. Ta ki Cuma akşamına kadar. Sanki bilinmeyen bir güç hepimizi Cuma akşamı dedemin evinde topladı.

Tatilde olan torun Burçin geldi, Avusturyada'ki kızı Tülay geldi, tatilde olan torunlar Buse ve Batuhan geldi, kardeşim Pınar ve eşi Burak bize geldi birlikte gittik. İçeriye bir girdik nasıl kalabalık ev. Hemen dedemin yanına gittik, bak biz geldik dedik. Tanıdı hepimizi. Herkese tek tek baktı. Son ana kadar hep bilinci yerindeydi. Elini tutan halam yorulunca yerine annem geçti. Tüm bunlar biz eve girdikten sonra 10 dakika içinde oluyor. Saat kaç dedi anneme, 22:02 idi saat, 10 dedi annem. Ne yapacaksın sen saati, nooldu dedi annem, hep saati soruyordu çünkü. 2 işareti yaptı eliyle, 2 saat dedi. Hemen konuyu değiştirdi annem. Tam 2 dakika sonra gitti dedem...

Sessizce...

Gık demeden...

Allah herkese böyle ölüm versin dedirterek gitti...

her sene aynı konu - bir bahçemiz olacak mı ?

2011-06-15T14:28:00.000+03:00

Geçen sene bir bahçemiz olmuştu, satın almamıştık ama babam ekip biçmişti...

Bu sene yok maalesef. Ama bizim hayallerimiz devam ediyor. Hiç unutmuş değiliz. Hatta bunun için para biriktirdiğimizi bile söyleyebiliriz.

Ama ona sıra gelene kadar önceliği olan harcamalar oluyor. Napalım :) kısmet ne zamansa o zaman olur bahçemiz...

Bu sevdasını apartmanın önündeki minik bahçede gideriyor babam. Etrafını çitlerle çevirdiği bahçede... Hatta söz verdi bir gün birlikte boyayacağız o çitleri. Kıvırcık ekmiş deli adam :) Ama bazen giriyorum oraya, oturuyorum yere, kendimi iyi hissediyorum. Bir sürü yeşil görüyorum..

Nasıl ? güzel ama di mi :)

Flamenco Oriental

2011-06-11T15:52:00.000+03:00

çook oldu gideli..

anca...

aslında iş çok derken araya bir sürü şey sıkıştırmışım :) annemle de bi akşam tiyatroya gittik..

bu gösteriye Lale davet etti beni. Sürpriz dedi, bi toplantıdan çıktık, gitme eve sürprizim var dedi, öyle komik ipuçları verdi ki hiç tahmin edemedim.

İstanbul hanımefendisi birisi vardı yanımızda, birlikte gittik, ama o ne zarafettir, bayıldım :)

neyse gösteri çok güzeldi, yerimiz de çok güzeldi, bi tek solo erkekler olduğunda uzunluğu sıktı biraz, onun dışında o tak tak sesleri duyunca biz düz yolda yürüyemiyoruz dedik kendimize.. o tempoyu ben elimle masaya vurarak tutturamazken insanlar dans ediyor.. e onların da işi bu di mi ama :)

kısacası çok güzeldi, arada böyle nefes almak lazımmış, işten güçten kafayı kaldırıp..

foto gösterinin sonundan..

yeni etiket :)

2011-06-02T19:38:00.000+03:00

yazdım yazıyı, yorumlara da kapattım.

benim canım blog arkadaşlarım buraya yazamasalar da mail attılar bana

bayıldım o destek sözcüklerinin her birine :)

maillerden birisi Rumeysa'dandı...

"ben de photoshop bilmiyorum ama bunu yaptım ve sana yollamak geldi içimden" demiş mailinde...

ay nasıl sevindim anlatamam :) gülümsedim kocaman :)

canımsın...

çookk teşekkür ederim

etiket

2011-05-27T19:49:00.000+03:00

etiketlerime baktım da..

sinir oldum kendime

yeni başladım ben yazılarıma etiket koymaya, daha önce akıl edememiştim, sonra kendi yazdıklarımı bulamayınca yapayım bari demiştim..

şimdi bakıyorum da bu kısacık uygulama zamanında bile en çok "evlilik" etiketini kullanmışım. gören de evlilik meraklısı zannedecek.. hayır bi de uygulayabilmiş olsam ne güzel de..

neyse, kısmet diyoruz geçiyoruz...

aşağıdaki etikete beceriksiz yazıp kendime takacaktım ama onu yazmayı bile beceremedim, photoshop bilmiyorum...

kaç bininci kez kendime söyledim bilmiyorum ama sanırım söyledikçe iyi geliyor.

İYİYİM, DAHA DA İYİ OLACAĞIM

bakalım önümüzdeki hafta doktorum ile randevum var. burası da keşfedilmiş olabilir yakınlarım tarafından, o nedenle açıkça yazamıyorum bazı şeyleri.. bi yandan da yazmak istiyorum :( çünkü o kadar çok şey var ki yazmam gereken, hani diyorum ya yaşadıklarımı, düşündüklerimi yazayım, işte onu hiç yapamadım son dönemde... bin tane bahanenin arkasına sığındım.. aslında yazmayı çok ama çok istiyorum, yazayım ki bir daha aynı hataları yapmayayım..

hasta değil aslında sağlıklı insanların yapacağı gibi bir psikoloğa gidiyorum. daha ilk görüşmemizde yanlış düşündüğüm şeyleri çaatt diye yüzüme vurdu, sersemlemiş bir şekilde çıktım. düşük dozda da olsa antidepresan bir ilaç kullanıyorum.. doktor mu ilaç mı iyi geldi bilmiyorum ama çok iyiyim şimdi.. anlamsız ve zamansız sinir krizlerim geçti, ağlamam da :) çok garipti, normal dururken birden gözyaşlarım akmaya başlıyordu.. geçti bitti çok şükür.. Allah insanlara ne acılar veriyor, ben de tutmuş zır zır haldeydim, etimden et koparıyorlarmış gibiydim. o anki hissiyat oydu aslında ama..

tek sorun 11 eylül'ü söylediğim, opsiyonladığım hiç bir yeri iptal etmeye elim gitmedi...

hani insanlar herhangi bir tebrik/ödül anında önce ailelerine teşekkür eder ya, ben bugün aldığım nefesi bile anneme borçluyum. o olmasa, bana bu kadar destek olmasa ne yapardım bilmiyorum. bir kez daha öğrendim ki o benim hayattaki en en en kıymetlim... ama doktoru tabiki de bilmiyor, bilirse üzülür.. o atlattım zannediyor.. atlattım elbette ama endişelenmesin şimdi...

kısacası hayatımda çoook büyük bir değişiklik oldu, Allah hayırlısı neyse onu yaşamamı nasip etsin dedim hep, onun için de benim için de hayırlısı böyleymiş.. biz elimizden geleni, hatta fazlasını yaptık. olmayınca olmuyormuş... zorlamak herkese zarar veriyormuş... yazık oldu, ona da bana da.. ama yapacak bir şey yok..

hayat devam ediyor...

pizza yemek :)

2011-05-22T16:40:00.000+03:00

hani benim hayatıma iyi ki girmiş dediğim arkadaşlarım var ya..

onların en başında Ceyda geliyor ya...

beni pizza yemeye davet etti bir gün, gittik... Ceyda, eşi ve ben, meğerse eşi de pizzayı çok seviyormuş, hiçbirimiz öğle yemeği yemedik o gün, akşam da resmen sınırsız yedik :) ama "sınırsız" kelimesinin hakkını vererek yedik :)) kesenize bereket dedim.

bizim yanımızda ne kadar sakin kalsa da eşi de bize eşlik etti.. kıtlıktan çıkmış gibiyiz dedik kendimize, ispatı da aşağıda :)

ben zaman zaman eşinden yana olarak Ceyda'yı delirtsem de, maşallah dedim onlara en kocamanından.. Allah bu tatlarını bozmasın..

bi de bana gündüz Edirne yollarından topladıkları papatyalardan verdiler, pek bi keyifli döndüm eve..

şükrettim bir kez daha Allaha.. etrafımda hep böyle insanlar olsun dedim..

basıverdim yeni kayıt'a

2011-05-20T15:38:00.000+03:00

halbuki pek bir şey yok...

iş çok yoğun.. uyumaya zaman bulamıyorum değil buraya yazmak. şikayetçi değilim asla... çookk başarılı olmasını istediğim bir proje var. inşallah olacak, hep dua ediyorum.

yaz geldi çok şükür. bu sıcak hava ruhumu da ısıtır belki. bizim evde o kadar güzel görüntüler var ki.. bütün çiçekler açtı, babam apartmanın önündeki küçücük bahçeyi süper hala getirdi gene. çitleribirlikte boyayacağız söz verdi bensiz yapmayacak :)

dün Lale bana hiç üşenmiyorsun aferin sana dedi :) gerçekten üşenmiyorum, ama iş için :) su içtiğim bardağı mutfağa götürmek zor geliyo..

kolyem de çok güzel değil mi ? fotoğraf çekebilsem daha iyi olacakmış..

sevgili Lale'nin hediyesi, bayıldım, bi de uğurlu geldi bana, taktığım gün o kadar güzel geçti ki :) tavşan broşum da var.. tombik bacaklarımı görmezden gelin lütfen :)

ben... dün...

2011-05-10T12:48:00.000+03:00

bir yere gittim...

bana iyi geleceğini düşündüğüm bir yere

ben konuştum o dinledi

o konuştu ben dinledim

birbirimizi daha önce hiç görmemiştik

bir sürü şey söyledi bana,benim düşündüğümün aksini de söyledi, haklısın da dedi..

biraz kafam karıştı

ama tekrar görüşeceğiz, bi zaman sonra gene gel dedi, ne zaman gelmek istersen..

sakın kendini bir karar almalıyım diye zorlama, önce kendin için ne yapmak istediğine karar ver dedi.

bakalım

ona bir sonraki gidişimde ne düşünüyor olacağım

bu postta bir şey yok, kendime not var, 9 Mayıs'ta gittim..

butik Sevim Teyze yeniden hizmete girdi :)

2011-05-03T11:39:00.000+03:00

benim bu annem var ya annem..

illa ki bir şeyler yapması için dürtüklenmesi gerekiyor.

şahane bir dikiş makinesi var, giyecek şahane bir mankeni var (öhhöömm öhöömm ) ama gel gör ki makine evde boşu boşuna yer kaplıyor..

bi ara masa örtüsüne heves etmişti. bir sürü dikti eşe dosta.. sonra sıkıldı bıraktı.. bir elbise modeli buldum ona, basit ama bir o kadar da şık duran. dikti 1-2 tane Pınar'la bana gene bıraktı.

geçen gün yok artık tembellik, kumaş alıyoruz dikiyorsun dedim.

bir sürü kumaş aldık, başladı dikmeye :)

aslında 3 model var. straplez, askılı ve düşük omuzlu olacak şekilde. şimdilik sadece straplez modelden 2 tane bitti.

roba kısmı lastikli olduğu için aslında standart beden herkes için uyumlu olabiliyor. Ama annem yine de 2 beden olsun dedi birisi 36-38 birisi 38-40 ortalaması gibi.. üstü ise kurdele ile bağlanıyor.

bu arada pasaj'da ve kendi blogunda satacak. detayları oraya da yazacağım, şimdilik bir şey yok.

Fiyatı mı ?

tüm elbiseler 20 TL :)

bu arada ilk siparişimiz daha dikilmeden Rima ve annesinden geldi :) yani hem anneye hem de kızına bir örnek dikilecek :)

fotoğrafları aşağıda :) bakalım beğenecek misiniz ?

bu kırmızı kareli elbisenin fotoğrafı, bu elbise 36-38 bedene örnek

cm bilgileri annemde, almayı unutmuşum :( ama elbise boyu kısa değil onu söyleyebilirim.

asıl rengi bu yakından çekilmiş olanı

bu da arkadan görünüm

bir de lacivert puantiyeli olanı var,

38-40 beden için uygun, göğüs kısmı bana bol geldi

bunun da asıl rengi bu, karanlıkta çekilen fotoğraflar çok net yansıtmıyor.

nasıl güzel olmuş mu :)

www.modanisa.com

2011-04-26T10:39:00.000+03:00

işte sürprizlerden birisi

tıklayınız ve mail adresinizi mutlaka bırakınız :)

benden söylemesi...

www.modanisa.com

bir tepsi hikayesi..

2011-04-25T12:50:00.002+03:00

Şu sıralar yakınımda olmasından çok ama çok mutlu olduğum iki insan var

Ceyda ve Ebru

geçtiğimiz günlerde buluştuk, hatta ay olacak neredeyse.. ben ancak yazabiliyorum.. iş güç bahane belki de, pek tadım tuzum yok. hatta diğer bir bahanem de girilemiyor bloglaraa idi :)

neyse inşalah buralarda olacağım gene..

bu arada her buluşmamızda başka başka insanlarla da tanıştım. bloglardan bildiğim ama hiç görüşemediğim arkadaşlarımla :) hepsini pek sevdim, onları da ayrıca anlatacağım.. ah bi de Rima'cım var. ona ayrı parantez açmak lazım, engin'in söylemediği sözcükleri söylüyor bana, sen benimsin sedaa gibi :)

aslında sözü kesip bir sürü fotoğraf eklemek istiyorum. o kadar çok ki fotoğraflar :)

ebru anneme hediye bir tepsi yaptı, benim duygusal pandam bi ağladı :) neyse fotoğraflar aşağıda..

bir kez daha çoookkk teşekkürler Ebrucum.. eline emeğine sağlık, annem bugüne kadar aldığım en özel hediye dedi düşün artık :)

tepsinin tamamı burada, detayları ise tek tek çektim, deli bu Ebru, düz kağıda çizemem ben bunları, tepsinin içine çizmiş :) bu arada tepsinin üzerinde cam var.

1978 yılında evlenmeleriyle başlıyor hikaye

1979 yılında ben doğuyorum

1981'de Pınar

annemin en çok sevdiği şeylerden biri, mutfakta vakit geçirmek, bi de şahane şeyler yapar ki.. tabi zayıflayamam ben

buna koptuk resmen, evet annem bir dizi delisi, her diziyi bilir, izler..

benim yanım boş, bassın nikahı eklerim dedi deli arkadaşım :))

hiç beklemiyordu hiiçç, nasıl şaşırdı :)

dedim ya çok duygulandı annekuş :)

ÖNEMLİ NOT

canım blog arkadaşlarım, bana mail atanlar oldu, inanın fiyatını bilmiyorum, hediye ettiği için Ebru da bana söylemez muhtemelen :) isterseniz Ebru'ya bekarligaveda@gmail.com mail adresinden ulaşabilirsiniz, valla haklısınız süper anneler günü hediyesi olur :)

yeni kayıt diyorum ama...

2011-04-11T19:40:00.000+03:00

yeni pek bir şey yok

dertler, sıkıntılar bi dünya.. Allah sağlık versin de gerisi kolay..

ben bi tuhafım ama, içimde o kıymık batığı, gitmek bilmiyor, onu oradan alması gerekenlerde tık yok.. kendi kendime debeleniyorum

niye ?

doğru bildiğimden şaşmadığım için..

inat diyorlar bana, bunun inatla ne alakası var ? sadece gurur diyorum ben adına, gurur meselesi yaptım. bu konuda yanımda durmayanlara söyleyecek sözüm yok. çok şükür en büyük destekçim annem, o beni o kadar iyi anlıyor ki.

her koyun kendi bacağından asılır, benim bir cezam varsa çekerim, bu herkes için geçerli değil mi zaten ?

istediğim şey çok açık ve net. üstelik tuhaf bir istek değil.olması gereken zaten.. ama herkesin derdi bencillik.

yapacak bir şey yok, beni seven yanımda olur. ben bu davadan vazgeçmeyeceğim. hiç bu kadar gururumun incindiğini hatırlamıyorum, daha doğrusu bu kadar büyük hakaret... bunu anlamayan, türlü sebeplerle anlamak istemeyenler daha çok canımı acıtıyorlar.. ben mutlu olmalıyım, önceliğim bu. ben nasıl en yakınlarım mutlu olsun diye çabalıyorsam, artık aynı şeyi onlardan da bekleyeceğim.

herkes haddini bilecek !

ne kadar tanıdık değil mi bu söz sevgili Fenerbahçeliler ?

gerçekten artık yapacak birşey yok, kendimi üzmekten vazgeçiyorum acilen.

bi giriliyo bi girilmiyo buralara da, yazasım yok. tadım yok tuzum yok. işe verdim kendimi..

hayat devam ediyor ve ben iyi olmak zorundayım, daha yapacağım çok şey var..

fotoğraf hafta sonundan, dedemin bahçesinden.. dedecim rahatsızlandı korkutt bizi. blackberry güzel çekmiyo artık, gene de beğendim çiçek, böcek, aydınlık görmek istiyor ruhum herhalde..

gene gelicem blog, sen benim içimi döktüğüm yersin. unutmayayım diye yazdığım yer. ne dersin çok değil 3-5 yıl sonra okuyup güler miyim bu yazdıklarıma yeni hayatımda ?

önemli birşey yok, ay gene mi demeyin, içim sıkıldı yazdım öyle...

ben bıktım kendimden okuyanlara sabır valla :)

ooffff ve pooffffff

2011-04-05T20:00:00.000+03:00

havalardan herhalde

bir bıkkınlık bir yorgunluk hissiyatı geldi oturdu üstüme

annemin hallolamayan sigorta problemi

yeni proje yeni site yeni yeni koşturmalar

evlilik heyecanı, stresi, ne zaman gelecekler, nişan ne zaman

hala geçmek bilmeyen üzüntüler, içimdeki kıymık batıkları

uzun yol, uykusuzluk

kısacası pek bi yorgun hissediyorum

iş hayatında uyuşuk, mayışık, tembel insanlara tahammülüm olmadığını söylemiştim di mi ? tamam herkes benim gibi olmak zorunda değil, ama herkesin memur zihniyetiyle çalıştığı dönem geldi de benim mi haberim yok ?

enerji verir belki biraz diye kuru üzüm yemeye başladım, hani şu buruşuk, kapkara ve küçücük olanından, işe yarar mı bilmem, kan yaparmış, yiyorum işte, iyi geleceğini düşüneyim bari..

babamın bahçesine yaz gelmiş bile...

çok güzel bir hafta sonu geçirdim aslında, onu da bi sonraki postta yazarım :) üzerinden bi 15 gün geçer herhalde :)

çekim...

2011-03-29T13:56:00.000+03:00

Cumartesi gününü unutmamam lazım..

ne yoğun ne yorucuydu ve bir o kadar da keyifli

hani bazı insanlar vardır geç buldum ama iyi ki buldum dersin, Ceyda da aynen öyle benim için... bu zamanda zor bulunan "iyi" insanlardan o..

cumartesi günü birlikteydik, daha hafta içinden bu çalışmayı planlıyorduk zaten..

sürpriz diyoruz şimdilik, az kaldı, süpper bir projeden haberdar edeceğim herkesi, benim bitmek bilmeyen koşturmalarımın nedenini :)

bu da en çok güldüğümüz anlardan bir tanesi :) ne olduğunu da sonra söyleyeceğim :)

canım arkadaşım, iyi ki tanımışım seni, nasıl yardım ettin bana bir bilsen...

hayırlı bir iş için...

2011-03-25T10:18:00.000+02:00

size gelmek istiyoruz...

diye bir telefon dün.

arayan Engin'in babası, aranan babam...

Engin'le oturup son kez, her şeyi gözden geçirmemiz ve sorun olan her şeyi çözeceğimize dair karşılıklı söz vermemiz, en önemlisi iki medeni insan gibi saatlerce "konuşup" durmamızdan sonra bu telefon bekleniyordu zaten.

herkes giremezken ben giriyordum bloglara, şimdi sorun düzeldi ben giremiyorum :( bu arada işler acayip yoğun, yine süper bir projeden haberler vereceğim :) ne yazabiliyorum ne okuyabiliyorum, arada twitter'dan cikcikliyorum o kadar..

neyse çook güzel haberler vereceğim inşallah..

bir aksilik olmaz, Allah nasip kısmet ederse "11 Eylül Seda'nın düğünü" diye ajandanıza not düşün a dostlar :)

bunu da yazmadan duramayacağım, nazara inanmaya başladım, isteyen çirkef desin ama gözü olanın gözü çıksın...

ilk defa...

2011-03-18T23:11:00.000+02:00

bir maçı izlemiyorum ben

neden bimiyorum bu kez öyle istedi canım, hatta gün içinde Mecidiyeköy'den geçtim sinir oldum, twitter'da stada gidiş sırasında yaşananları okudum canım sıkıldı..

o çok sevdiğim futbola sinir oldum..

aman benim de zaten son dönemde her şeye sinir olasım var..

şu anda maç oynanıyor, ben ofiste çalışıyorum. Altunizade'deyim bi de.. daha Büyükçekmece'ye gideceğim, çıksam iyi olacak.Arada baktım twitter'a 1-1'di durum, o da ayrı tatsız skor ya neyse..

yarın benim için önemli bir seminere katılacağım. Ertesi gün de başka bir işim var.. dolu geçecek haftasonu belli..

peki bu midemin ağrısı neden ? 2 kupa nescafe içtiğim için olabilir mi ?

ya da bu yeni projenin başlangıcındaki kendi kendime yarattığım stress mi ?

bu arada yazmadan edemeyeceğim, Özlem adında bir blog arkadaşımdan (daha yeni yazıştık ama arkadaşım işte :) ) bir e-mail aldım, gözlerim pörtledi okurken, hem çok sevindim hem çok şaşırdım, yazdıkları o kadar önemli ki benim için, verdiği tavsiyeler, uzman bakışı.. ayrı bir pencere açtı bana, bakalım ben o pencereden gireceğim, tek başıma mı 2 kişi mi göreceğiz...

hadi güzel bir haftasonu olsun...

* fotoğraf Mardin seyahatinden.. öylesine...

kar var her yerde..

2011-03-10T22:47:00.000+02:00

çok severim ben, kar yağsın, her yer bembeyaz olsun..

Kayseri'ye gittiğimde kar yağıyor diye çok sevinmiştim. bir de haftasonu kartepe kaçamağı planlıyorduk ama olmadı. neyse yağdı sonunda, hem de bu havada her gün görüşmem varken.. sürekli sokaklardaydım, olsun doydum kar'a. tek sorun akan makyajımdı, görüşmeye gittiğim şirkette üst kata patronun yanına çıkarken aynaya şöyle bir göz atmasam adam ne yapacakgtı acaba ? görüntü aynen şuydu : üst kirpiklerimin izi gözaltımda çıkmıştı çizgi çizgi. hemen sildim öyle çıktım ama gerçekten çok komikti görüntü..

iş güç çok şu sıralar. iyi ki de çok, gündüz kafam dağılıyor.

çok üzülüyorum çok.. bi de biliyorum ki o da çok üzülüyor. yazık gerçekten ona, bana, ikimize.. buraya da böyle yazmak istemiyorum ama ben onu çok seviyorum. zaten artık bu bloga bu yaşadıklarımı yazmak istemiyorum. ne yaşıyorsak her şey burada. ama bi yandan bu hissettiklerim de kalsın istiyorum. neyse benim de ne istediğim belli değil.

ne tuhaf değil mi ? o da seviyor, ben de seviyorum. ama bir konuda fikir ayrılığına düştük diye böyle oluyoruz. hele de evlilik arifesinde tüm sorunlar dünyanın en büyük sorunları gibi görünüyormuş, çözülemeyecek gibi geliyormuş. çözemedik biz de, koptuk. aslında bu durum bize belki de mesaj, evlendikten sonra aynı ev içinde yaşarken çözemediğimizde ne olacak ?

amaann bıktık senin şu gelgitlerinden dedirtiyorum di mi ?

napiim seviyorum ben onu :( bi de sağlıklı düşünemiyorum sanırım.

ve bu kadar kolay bitmesini hazmedemiyorum. nasıl olsa bloglara girilemiyor, zaten uzun zaman önce bıraktı blogumu okumayı, görmez diye yazıyorum.

çok üzgünüm çooookkk, evlilik hayalleri kuruyordum ben

her şey olacağına varırmış, kısmetmiş..

öğrendim..

bi tatile ihtiyacım var galiba benim, böyle 2 günlüğüne bile olsa, kimsenin yanımda olmadığı bi tatil..

kar diyodum ben, konu gene dönüp dolaşıp nereye geliyor. hafta sonundan sonra bahar geliyormuş, niye bilmiyorum ama istemiyorum ben bahar gelsin, yaz gelsin.. kalsın biraz daha böyle, hatta mümkünse kar olsun, örtsün her şeyin üstünü..

berbat...

2011-03-07T22:20:00.000+02:00

durumumu anlatacak kelime tam da bu

"berbat"

berbat bir cumartesi akşamı

berbat bir pazar günü

berbat bir cilt, sabahlara kadar ağlamaktan kızarmış ve tahriş olmuş bir yüz

berbat bir hissiyat

berbat bir ayrılık

kısacası her şey berbat

sadece sağ elimde bir hafiflik...

kimse beni anlamıyor, insanlar çok bencil

ve ben kötü bir insanım..

başka yorum yapamıyorum, tüm kötülük bende, onlar, herkes çok iyi ben kötüyüm..

kötülüklerim ve ben artık onlar etrafımda olmadan yaşayacağım

bir kez daha ama son kez "yeni bir ben"

gücüm yok artık tekrarına

hayırlısı...

pıııffffff

2011-03-05T01:37:00.000+02:00

pek sıkıcı..

dilediğince yazamamak, okuyamamak..

ondan da öte iletişim kuramamak, gerek burada gerekse normalde..

ılımlı uyumlu bir insanımdır genelde, kinci de değilimdir, ooo neleri kimleri affetmişimdir bugüne kadar... ama bazı şeylere takıyorum işte, kitlenip kalıyorum orada, kendimi zorlasam da yumuşayamıyorum. doluya koyuyorum olmuyor, boşa koyuyorum olmuyor. onu düşün, zor durumda kalır bunu düşün açıklama yapmak zorunda kalır diyorum ama kendime bakıyorum, ben de bu durumu hazmedemiyorum diyorum..

buraya konunun ne olduğunu yazmak istemiyorum, bu güzelim günlüğümü o çirkin insanlardan bahsederek tatsızlaştırmak istemiyorum, ama bu konuyu da ömrüm boyunca unutmayacağım. hatta öyle ki hakkımı helal etmeyeceğim o 2 kişiye.. biri kadın biri erkek ! olan o ikisine..

gözümde artık aşağıdaki gibi şekilleniyorlar..

beni asıl üzen onların yaptığı çirkin davranışlar değil, en en en yakınımdakilerin beni anlamaması. benim ağzım iyi laf yapar, kendimi mantıklıca ifade edebilirim, e bu konuda da herşeyi açık ve net söylüyorum, bana söyledikleri her şeye bir soru soruyorum, yanıtsız kalıyor. bu sefer sana laf yetiştirmek mümkün değil oluyor. ikna edin beni o zaman ? o da yok.. tek yorum şu : "abartıyorsun"

kesinlikle katılmıyorum. hiç abartmıyorum. hatta bugüne kadar birileri bir şey yapar diye zaman tanıdım, o bile abartmadığımın kanıtı. hiç bu kadar kırıldığımı, hiç bu kadar hakarete uğradığımı hatırlamıyorum. gelip yüzüme söylenmiş bir hakaret yok, sorun da bu zaten.. ne yapıyorlarsa kapalı kapılar ardında.. kadın olanın ki karakter zafiyeti onu biliyorum da öbürünün yaptığını anlatacak kelime bulamıyorum...

kısacası beni bu kadar üzen bu konuyu buraya yazmadan edemedim. yazayım ki ileride bu yaşadığımızı hatırlayalım.

ikisinden de nefret ediyorum, öyle böyle değil... ki ben, sevgi kelebeği ben o kadar nefret ediyorum ki, en yakınımdakilerin onlarla iletişimde olmasına tahammül edemiyorum.

ve seçin diyorum...

onlar mı ben mi ?

sonuçlarına katlanmaya hazırım...

Naz bücürü :)

2011-03-02T23:56:00.000+02:00

Naz benim kuzenimin kızı, halamın kızının kızı yani
o kadar tatlı ki :) hoş bana göre bütün çocuklar tatlı :)

anneme geçmiş olsun demek için geldiklerinde çektim bu fotoğrafı, Selda'nın bana yaptığı sürprizle gelen içecek içilen şapkayı taktık Naz'a... bayıldı :) sırılsıklam oldu, bi de poz verdi... Seldacım, Naz gece boyunca böyle gezdi :)

henüz 3 yaşında, iletişimi çok güçlü bir çocuk, herkesle anında sohbet etmeye, oyun oynamaya başlıyor.

Bu arada Naz'ın çok komik maceraları var.. geçen sene Bihter'in annesine ne oldu dediğimizde dudaklarını yamultuyordu, finaldeki sahneleri izlemiş...

Geçen gün, gündüz televizyon izliyormuş halam, Eyüp Sultan'ı gösteriyrlarmış Naz'dan yorum : "aa anane bak Hürrem'in evi" halam gülme krizini bastırarak orasının cami olduğunu, orada dua ettiğimizi anlatmış, havalar ısınsın, götüreyim mi kızım seni bir gün demiş, Naz gene cevap vermiş "gidelim, dua edelim, önce sağlık" kalmış öyle halam :)

bir gün de teyzesi parka mı öyle bir yere götürmüş, bu tuhaf bir şey istemiş, o an alınamayacak ya da yasak olan bir şey, çikolata falan herhalde tam hatırlamıyorum, alamam teyzecim, eve gidelim öyle demiş, bu yolun ortasında durmuş "mağdurum ben mağdurum ben" diye söylemeye başlamış, ben de ne demek olduğunu bilmiyordum :))

komik kız Naz, bi de güzel, kocaman kocaman gözleri var...

bu yazıyı da şansa yazıyorum, ne olacak bu blog bilmem...

bloguma dokunma

2011-03-01T21:17:00.000+02:00

bir önceki postuma bak bir de buna

okuması en keyifli blog derken düştüğümüz durum hiç okuyamamak yani erişim engeli..

ne diyeyim ki bu ülkede bu kararlar

seçim döneminde twitter'da yazmıştım, korkuyorum diye, hemcinsim birisi de onların derdi koltuk seni kim niye kısıtlasın demişti, al sana kısıtlama, sen de kısıtlandın, anlar inşallah bir gün...

facebook'umu da açtım, mecburen iş için açtım, sosyal medyanın en önemli noktalarından birisi, takip etmem gereken şeyler var.

orada açılmış bloguma dokunma gruplarına üye olun, sesinizi duyurun lütfen.

burası çok güzel, anılar kayıt aldın, paylaşımlar çok güzel, biz kime ne yaptık ki ? ne suçu işledik cezalandırılıyoruz ?

hiç tadım yok

ben şimdilik girebiliyorum ama yarın ne olacağı belli değil...

Okuması en keyifli blog ödülü

2011-02-27T23:02:00.000+02:00

nasıl sevindim anlatamam :)

okuması en keyifli blog ödülü aldım 2 arkadaşımdan. sevgili Yıldız ve sevgili Nergiz bu mimi göndermişler bana :)

pek utandım, pek mutlu oldum..

çünkü zaman zaman sıkıcı mı oluyorum acaba bu yazdıklarımla diyorum.. hep böyle ben ben ben diyorum ya hani, sinir mi oluyordur okuyanlar diye. sonra ay napiim burası benim günlüğüm, ileride okumak için yazıyorum ben diye teselli buluyorum :)

sağolun kızlar, çok sevindim :)

şimdiiii ben okumaktan keyif aldığım blogları yazsam bitmez ki..

en iyisi ben alıma gelenleri uzun da olsa yazayım, unuttuklarım kızmasın olur mu ? mobil internetim yanımda değil ve komşunun arada çeken wirelessinden bağlanıyorum :) her an kesilebilir acele ediyorum yani...

Bu arada bu mimi isteyenler alsın, biliyorum zamansızlıktan yapılamıyo bazen, o yüzden kimseyi baskı altına almayayım :)

1. sırada tabi ki defdef var, blog açmama sebep olan Tuğba

www.defneyleyasamak.com

her bi anını bilmeme rağmen, o dan dan üslubunu sakınmadığı için Pınarım

http://pinarcetin.blogspot.com/

sonra Ceyda.. samimiyetine ve fotoğraflarına bayıldığım Ceyda

http://fotografpenceremden.blogspot.com

taa uzaklardan canım olan Görkem

http://karakizinguncesi.blogspot.com/

bazen sadece kendine not diye yazsa bile, heyecanlı anne adayı Tuku

http://tukuyla.blogspot.com/

bebeklerim

http://yazaski.blogspot.com

http://tibetdiyari.blogspot.com/

http://asyaselda.blogspot.com/

http://ehali.blogspot.com/

http://nehirineylemleri.blogspot.com/

http://istebizimoykumuz.blogspot.com/

http://primarima.blogspot.com/

en çok fotoğraflarına mı öğretmenliğine mi bayıldığımı bilemediğim Zeynep

http://www.zeynepinevi.com/

şahane tarifleriyle Hilal

http://sagliklimutfak.blogspot.com/

güzel kareleri ve bayıldığım zevkiyle Burcu

http://hayatiminrenkleri.blogspot.com/

güzel Duru ve güzel annesi Pınar, faaliyetleri, güzel fotoğrafları..

http://hayatimdakidler.blogspot.com/

okurken kahkaha attığım İlkay

http://babyh23.blogspot.com/

çıfıt çarşısı Bellek Kutu'm

http://www.bellekkutusu.com.tr/

tanıdığım en en en pozitif insan Tanya

http://tanyasecil.blogspot.com/

pembe görünce ilk aklıma gelen Pinkyim

http://mypinkcandyfloss.blogspot.com/

upuzun bir liste oldu :))) gene de unuttuklarım varsa affola...

79-80-81'liler, tanıdık geliyor mu bu fotoğraf

2011-02-23T19:00:00.000+02:00

hatırlar mısınız bu legoyu ?

bizim vardı, Pınar'la ne severdik, deli gibi de bıkmadan oynardık, her defasında aynı heyecanla..

bir tane haritası vardı, eldeki lego parçacıklarıyla sadece 2 çeşit ev yapılabilirdi. Hatta hatırlıyorum bahçesi için ayrıca bir ağaç vardı. Babam onu bize eczaneden almıştı :) bir de süre tutardık Pınar'la hangimiz daha önce bitirecek diye :)

sonra biz büyüdük diye annem yeğenlerimize verdi, onlar da kıymet bilmediler her gittiğimizde bir parçasını bahçede bi yerlerde gördük. sonra çok pişman olduk keşke saklasaydık diye.. öyle ya legonun modası mı geçermiş ? eminim annem kendi çocukları sevdi her çocuk sever zannetti ama unuttuğu bir şey vardı, kimse çocuklarıyla onun geçirdiği gibi kaliteli vakit geçirmiyor.

Bu fotoğrafı nereden çektim hatırlamıyorum, bir dergide mi gördüm, internette mi gördüm yok bulamıyorum. hayır niye almamışım gördüğüm de onu da bilmiyorum.

neyse nostalji olsun dedim bizim kuşağa :)

ben 79'luyum Pınar 81'li.. öncesinde var mıydı bilmiyorum ama bu yıllarda doğanlar eminim hatırlayacaklardır :)

siz de sever miydiniz ?

ne zormuş yahu

2011-02-23T02:42:00.000+02:00

bu evlilik konusu gündeme geldiğinden beri şaşkın tavuk gibiyim..

o kadar çok çözmem/çözmemiz gereken konu var ki, konulara şimdilik sorun demiyorum ama çözmek gerekiyor diyorum..

bi kere daha tarih belirleyemedik, mekan seçemedik, biz geç kaldıkça düşündüğümüz mekanlar başkalarıyla anlaşma yapmış olacaklar, kalacağız ortada dımdızlak korkum o :(

yapılacak o kadar çok iş var ki... nasıl gözümde büyüyor anlatamam. bi de Engin'i sürekli dürtmek zorundayım, görücem ben onu yaklaşsın da tarih bu kadar gevşek olabilecek mi ? ay nasıl sakin anlatamam, yaparız, olur, bakarız ağzından düşmüyor.. ben de bir şeyler kesinleşsin kafam rahat olsun istiyorum..

ağustos ayının ramazan olması çok bozuyor planlarımızı

neyse.. artık bu haftasonu tarihimizi belirlemiş olacağız. nikah, düğün ne olacaksa artık hepsi kesinleşmiş olacak..

bu akşam bir mekana gittim, ba-yıl-dım... bu kadar olur, hani anlatırlar ya bu gelinliği gördüm işte bu benim gelinliğim dedim falan, ben de aynı şeyi mekan için söyledim, nolur burada olsun düğünümüz dedim. bakalım yüksek ihtimallerden birisi ama kişi sayısında sıkıntı var. En en en kötü ihtimal kişi sayısını azaltır burada yaparız dedik..

saat kaç ben hala ayaktayım :(

canım eniştemin doğumgünü ve Köşebaşı..

2011-02-21T11:00:00.005+02:00

geçen hafta bitanecik eniştemin doğum günü için caddedeki Köşebaşı'na gittik, et yemeyen ben gene mezelerle karnımı doyurdum, uzun zamandır görmediğim dostları gördüm iyi oldu.. Pınar’ın yaptırdığı pasta renkleri itibariyle pek uygundu :)

ancak burada karşılaştığım tuhaflıkları yazmadan duramayacağım
Önce dondum. Koskoca Köşebaşı etrafı kapalı olan restaurantı ısıtamıyor, hani şu tüpgazla çalışan, tepesi şapkalı yuvarlak zımbırtılar var ya ortaya ondan 1 tane koymuşlar sözüm ona ısıtacaklar. hesap haşırt geliyo ama ısıtma gibi detaylar boş maalesef..

yemekler güzel mi ? etler eminim çok güzeldir, yemediğim için bilemeyeceğim, mesela kepekli lavaş yapmışlar, kabarık geliyo ya hani, o süperdi mesela, ama uyuz bir başak burcuyum ya, detaylarda boğulurum ya gelir beni bulur, bu lavaşın geldiği sepetin kenarında bildiğin yapıştırıcı var, lavaşa da bulaşmış, ben de kopardım o kısmı, garson geldiğinde kimseye çaktırmadan usulca söyledim, bakın yapış yapış, hatta elimden çıkarmakta zorlandım bildiğin uhu gibi dedim, cevap "nar ekşisidir o" bakın dedim elime yapıştı kazıdım parmağımdan o kadar farkı ayırt edebilirim ben, cevap gene "nar ekşisidir o" neyse dedim seninle tartışmayacağım, burak falan duydu, tadını kaçırmayayım çocuğun dedim, ay seda abartma, saçmalama falan dedi pınar ve engin, gitti garson, aldım sepeti kenarına bi baktım yapıştırıcı duruyor, evet dedim dokunun lütfen, bana gözlerini deviren pınar ve engin bi baktılar parmakları yapışıp kalıyor. Bu arada hala üşüyorum, gelen garsona 3. defa üşüyorum dedim bir çözüm bulamadınız hala, şu ısıtıcıyı yanıma getirin bari dedim masalar tıklım tepiş, dip dibe olduğu için getiremediler, polar şal verelim dediler, e verin bari dedim, adam sinir oldu herhalde bana ben size 2 tane vereyim dedi, anca ısınırım olur verin dedim..
pek bi olumsuz yazı oldu ama biz oraya ödediğimiz bedeli sadece yiyeceklere vermiyoruz. Kişi başı da hatırı sayılır bir rakam ödediğimiz dikkate alınırsa böyle şeylerle karşılaşmak istemiyorum doğal olarak..
zaten et yiyen birisi değilim, bu tür bir organizasyon olmadığı sürece o mekanı çok tercih edeceğimi sanmıyorum..

çok da umurundaydı onların :)

bi de hafta biterken..

2011-02-20T20:00:00.002+02:00

telefonum bozuldu, blackberry kullanıyorum, a tuşu basmıyor, iyi bile dayandı sana diyorlar, twitter'da 6400 civarında twitim var :) marifetmiş gibi söylemiyorum, seviyorum orayı ben, cumartesi günü beyazıt camisindeki yangını hürriyet.com.tr'den önce ben yazmışım mesela :) diğer tuşlar da tutukluk yapmaya başladı, herkese şiddetle tavsiye ediyordum meğerse 1 senelik ömrü olurmuş genelde :( pek üzgünüm, alışmıştım da.. napıcam bilmiyorum, yeni bir cihaz alıp masrafa da girmek istemiyorum.. ne üzüldüm yangını görünce, nuruosmaniye'deki ofise gittiğimde her sabah önünden geçiyorum, bi baktım kocaman alevler, Allahtan sadece bir kısımdaydı hemen müdahale edildi, restorasyon çalışması da varmış, beceriksizler diye söyleniyordum ki; esnaf yok orada şarapçılar ve barakaları var, ısınmak için ateş yakıyorlar onlar yapmış olabilir dedi, üzüldüm çok :(

iş çok bastırdı şu sıralar, ama iyi olacak, süper bi proje var, mart gibi açılmış olacak, haber vereceğim burada, ben de bir parçasıyım :) keyifli ama ilk başlarda biraz zahmetli, amaaa ne kurtulmuş ki elimden bugüne kadar :) bu da güzel olacak inşallah, Allah utandırmasın..

evlilik hazırlıklarına dair yazmayacağım, ne oldum delisi olmayacağım diyorum ama :) bir sürü şey çıkıyor karşıma, mesela ev konusu var, bir ihtimal bi ev var, baktım dün, birisi var "olur" demesi gereken, olursa süper olacak, Engin de olumlu bakıyor, son zamanlarda çok sık inşallah demeye başladım diyorum ama inşallah olur orası, o kadar kolaylaşacak ki işimiz :)

dün Lale'ye gittim, Teşvikiye'de oturuyor hadi dedim Beşiktaş pazarına gidelim, annesi, Lale ve ben gittik, akşam saati neredeyse toplanıyordu tezgahlar ama bulduk birşeyler, massimo dutti etiketli bluz aldı mesela Lale 10 tl'ye şahaneydi, bi de "don"andık :) o kadar fazla bir şey almadık vakitsizlikten.. benim bu deli arkadaşım sebze-meyve alışverişini yaparken pazarcılarla 2 dakikada kanka oldu, bi baktık elinde meyveler tezgah başında yiyo, haftaya gitse hepsi hatırlar onu nasıl güzel ve iyi iletişim kuruyo insanlarla pes :)

bu arada Nilüfer teyze benim Kayseri'den getirdiğim pastırmalarla şahane bir yemek yaptı, fırında.. pastırma, küp doğranmış domates ve biberi alüminyum folyoya sardı ve fırında pişirdi, oofff ilk defa yedim ve bayıldım.. onlara her gittiğimde yemeğe rastlıyorum pek ballıyım :) genellikle ege mutfağından yemekler oluyor ve ben bayılıyorum :)

bi de unutmadan bir olayı gene kendime not olarak yazmak istiyorum, bazen bazı insanlar bana karşı anlamsız triplere girer, sebebini bilmem, bana bişey demez ama garip bi şekilde soğuk davranırlar. ama ben duruşumu bozmam, aynen olduğum gibi devam ederim. sonra nolur ? kendi kendine bi takım tavırlar yaparlar sonra gelirler, hayatlarının en en en önemli konularında yardım isterler, hiç tavır yapmam (onların yaptığı gibi) aynen eskisi gibi elimden gelen yardımı yaparım ve 1 aydır kimsenin halledemediği konuyu 1 günde hallederim. bin teşekkür duyarım, ben kendi adıma mutlu olurum, onlar kendi adlarına utanırlar mı bilmem ? ki bu insanlar benden yaşça büyük ve yakın akraba ise...

biz bi pikniğe gitmiştik, aklıma geldi şimdi, onu da özledim, ama hava çok soğuk, gidebilsek keşke..

gene karman çorman uzun bir yazı oldu, sıkıldıysanız sorryyy :)

hastalıklar biterken..

2011-02-20T18:06:00.001+02:00

çok şükür annem iyi..
gayet güzel geçti operasyon, 30 dakika sürdü ama genel anestezi olması nedeniyle odaya aldılar, morali çok yerindeydi, Burak hep yanımızdaydı, iyiyim oğlum git sen işe dediyse de annem, gitmedi, sonra Engin de geldi, bizi eve getirdi, pek mutluydu yani annem :) ne güzel 2 tane oğlum oldu dedi :)

bizi eve getiren sevgilim işe geri döneceği için yukarıya çıkmadı, ben de davet etmedim, enteresan oldu, komik oldu, yazmayayım ama, hatırlayayım diye not ediyorum :)

çarşamba ve perşembe günleri annemle birlikteydim, işe gitmedim, işimi de evden yürütmeye çalıştım, Allahım ne zormuş, gelenlere içecek ikram et, kek ikram et, boşları topla, telefonla konuş, maillerine bak, yanıt ver, aa kapı çaldı, daha oturanlar gitmeden kim geldi acaba derken pestilim çıktı.. ama sağolsunlar gelen giden çok oldu, annemin de hoşuna gitti..

bizim evin yakınında bim market var, annem iyi müşterilerindendir, pek güvenir oradan aldığı şeylere, gelen herkes oraya uğrayıp gelmiş herhalde, ev bim meşrubat reyonu gibiydi :) aman ha terbiyesizlik yapmıyorum gelen şeyle dalga geçmiyorum yanlış anlaşılmasın..

bu arada hastaneden ve personelinden bahsetmesem olmaz, Kozyatağı Central Hospital gittiğimiz hastanenin adı.. Burak ve Pınar evlerine yakınlığı nedeniyle gönül rahatlığıyla tercih ediyorlarmış. Tavsiye ettiler annem muayene için gitti, içine sindi, pek beğendi ve operasyonun orada olmasına karar verdi. Bu kararında çok haklıymış, hele ki bir Mine hemşire var, kadın nasıl işini seviyor, nasıl pratik, konulara hakim, o kadar güven veriyor ki karşısındakine, operasyon bittiğinde dışarıya çıkıp haber verdi mesela, bitti şimdi uyanmasını bekliyoruz diye, bu bile çok güzel bir ayrıntıydı, benim tedirginliğimi farketmiş olmalı.. biz çok memnun kaldık, fiyatları da Acıbadem gibi değil, şiddetle tavsiye..

klasik annem, yukarıdaki fotoğrafı çektiğimde odaya yeni gelmiştik, yeni yeni uyanıyordu, o haliyle bile bana talimat yağdırmaya devam ediyordu, babanı ara, Gülay halanı ara, anneanneni ara... uyusuna be kadın diyorum, olsun haber verin dediler diyor :) aradım herkesi, zaman zaman kızdığım eleştirdiğim insanların bu durumlardaki samimiyetine çok inandım, gerçekten merak etmişler, endişelenmişler, ay çok dua ettik diyenlerin dua ettiğine gerçekten inandım :)

artık hiç post giremez oldum :( kimseyi okuyamaz oldum :( bi çözüm bulmam lazım..

sağlık...

2011-02-15T22:48:00.000+02:00

annemin her duada önce sağlık demesine kızardım önceden..

gün geçtikçe ona benzemeye başladım, hep sağlık kelimesiyle başlıyor oldum ben de..

ama sen ne kadar dikkat edersen et, istediğin kadar üstüne titre, perhizini eksiksiz yap, hastalık bu...

annem uzun zamandır ülseratif kolit hastası. türlü yasaklar var hayatında, peynir, yoğurt (ki ne çok sever), kızartma gibi yiyecekleri yemiyor. çok iyi bir hastadır annem, doktorun dediklerinden asla dışarı çıkmaz. ama ne yaparsan yap eğer hayatın boyunca bu hastalıkla yaşayacaksan arada böyle yokluyor işte..

şu salgın gripten kaçamadık biz de ailece.. önce babam, sonra annem, sonra da ben.. bu arada ilaç kullandık, tabiki doktorun verdiği ilaçları.. annem doktoru uyarmamış, o da sormamış, kimsenin aklına gelmiyor herhalde, bir an önce eve gidip dinlenme hayali var. nurofen isimli grip ilacını içmiş annem ve mahvolmuş, meğerse prospektüste de kocaman yazıyormuş, ülseratif kolit hastaları kullanmasın diye.. didik didik okur normalde annem, kutuyu ben Kayseri'ye giderken bana verdiği için okuyamamış.. neyse olacağı varmış diyoruz.. en korktuğumuz şey hastalığının nüksetmesi oldu, çok şükür öyle bir risk yok şu anda..

kendi doktoruna gitsin dedik, Acıbadem'e gitmiştik o zaman, hastalığını ilk tespit eden ve doğru tedaviyle daha kötü olmasından kurtaran Cihan Uras'a.. gene ona gidelim dedik, maşallah yani Acıbadem'in ücretlerinin yanına yaklaşılmıyor.. kolonoskopi denen işlem için 2.000 TL fiyat verdiler. Diyorum ki anne zengindik herhalde 5 yıl önce, verdik bu paraları Acıbadem'e o zaman..

kolonoskopi yapılması şart, hatta doktoruna kalsa 2 yılda bir şart.. Annem diyor ki sen onun ne berbat bir işlem olduğunu bilsen yanına yaklaşmazsın.. hastalığın durumundan emin olmak için kaçış yok yaptıracağız. Yarın sabahtan annecim küçük bir operasyon geçirecek. Kozyatağı Central Hospital'da olacağız. Pek memnun kaldık o hastaneden. 2 gündür detoks yapıyor. Doktor kontrolünde tabiki.. En son Pazar akşamı yemek yedi, ondan beri sadece sıvıyla besleniyor. Gene de ne dayanıklı kadın, gık demiyor, ben olsam açıımmm diye yerlerde sürünürüm :) canım babacım ben de yemicem karşında demiş, zorla yedirmiş annem :)

amaaa morali süper :) ben ona çok güzel haberler veriyorum :) teyzem de aramış bugün, çok güzel moral vermiş, biraz da gaz vermiş :) akıllı kadın benim teyzem, çok seviyorum onu. bu arada halamlar da, öğrenen herkes aramış, insanlar nasıl arıyorlar, yardımcı olmaya çalışıyorlar,herkes ben geleyim yanına hastaneye demiş, pek mutlu annem :)

neyse..

yarın hastanedeyiz, tedbir amaçlı da olsa, kısa sürecek de olsa genel anestezi olacağı için azıcık tedirginim..

çabucak olsun bitsin, dua edin olur mu..

tamam eski halime dönüyorum

2011-02-13T18:00:00.000+02:00

ne bu be ?

bi evlenelim dedik, son dönemde başka şey konuşmaz olduk

benim bir hayalim vardı... onu yapabilir miyiz diye araştırmalara başladık, hatta dün gidip birkaç yer ile görüştük.. taktım mı takıyorum ya ben :) tutturmamdan korkuyormuş herkes, hatta başka bir öneri bir alternatif söyleyecekken bile çekiniyorlarmış, üzüldüm.. ben öyle biri değilim ki.. tamam inadım biraz ama, mantıklı olan her şeye de kabulüm..

neyse

hayalim pek olacak gibi görünmüyor, duygusal bakarsam ağlamam lazım, üzülmem lazım, ama canım eniştem ve bitanecik sevgilim süper bir öneriyle geldiler, aklım çok yattı ona, maddi manevi her açıdan daha iyi olacak bu söyledikleri..

bir de sevgilimle çok komik diyaloglar yaşıyoruz, aman maşallah, dilimi ısırayım, bir tanesinin detaylarını şimdi burada yazmak istemiyorum ama Konya ile ilgili üstüne atladığım bir teklif yaptı, çok isterim çookk :)

diğeri de gün konusunda cumartesi mi pazar mı diye konuşurken, öylesine pazartesi sabahı kimse beni Türkiye'de bulamaz dedi, o sırada yürüyorduk, ben bi hışım ona dönüp gözler Lugano misali pörtlemiş suratımda kocaman bi gülümseme "neeee yurtdışına mı gidiyoruz balayınaaa" dedim :))) ağzıma tüküreyim dedi elini alnına koyarak, sana bunu şimdi söylemek, aklına böyle bir şey sokmak, yandık yemin ediyorum dedi :))) tamam tamam dedim, daha var ona...

aman diyorum, onunla bu süreci çook keyifli geçirmek istiyorum, inşallah öyle olur..

akşam akşam...

2011-02-09T18:54:00.000+02:00

hiiçç öylesine yazayım dedim

iş güç bi yandan, parmağımda alışamadığım yüzüğüm bi yandan..

acabalarla dolu, soru işaretleriyle dolu geçiyor günler. ben hala idrak edemedim, sanki başkası evlenecekmiş gibi konuşuyorum, böyle olaya dışarıdan bakıyor gibiyim.. sadece bana mı oluyor merak ediyorum :)

tarih konusu bi kesinleşse ne iyi olacak.. ceyda ile kıvranıyoruz :)

ne güzel sürprizlerim oluyo gün içinde.. seviniyorum çok, içim ısınıyo resmen..

hiç listem yok ama minik damat ve minik gelin listem hazır, hihih

tersten başladım ben bu blog olayına, bi bakıyorum bir sürü anne bebek blogu izliyormuşum, bari evlilik hazırlıkları yapan ya da yakın sürede evlenmiş bloggerları bulayım dedim, şimdi onlara rastlarsam büyük bir merakla okuyorum :)

mutluyum kısacası..

kısa kısa...

2011-02-04T21:54:00.000+02:00

galiba böyle bir kategori açmam gerekecek..

yazamıyorum çünkü, bari böyle kısaca bahsedip kayıt altına almış olurum unutmak istemediklerimi :)

* bir önceki yazıya bırakılan yorumlar o kadar mutlu etti ki beni anlatamam, itiraf ediyorum bazılarında gözlerim doldu, bazılarında kocaman gülümsedim bi süre de kaldı o sırıtış suratımda :)

* annem ve babam geçen hafta çok fena grip oldular, ben de üstüne onları bırakıp il dışına gittim, aklım onlarda, bir yatakta biri, öbür yatakta diğeri yatmışlar :(

* yemek yapmayı bilmeyen ben bari bir çorba yapayım dedim, hazır domates rendesinden şehriyeli çorba yaptım nefis oldu

* hazır gıdalara alışmış ben su muhallebisi yapayım dedim, yaptım. babam bayıldı :)

migros'a gittiğimde önünden ayrılmadığım reyondan aldığım Dr Oetker meyveli sosu da üstüne kullandım, süper oldu :) valla isteyen adına tembellik desin, dr oetker hayatı kolaylaştıran şeyler yapıyor, bir de yazın sorbe yapıyorum ki oofff süperella :)) bu meyveli sos hafif ekşimsi, başka bir sürü yerde kullanabilirsiniz, şiddetle tavsiye..

* Kayseri'ye gittim :) birlikte çalıştığımız firmalardan Damra Pırlanta'nın sevgililer günü nedeniyle bir organizasyonu vardı, onun hazırlık ve başlangıç kısımlarında orada oldum. Kayseri'ye ilk defa gittim, pek gezme şansım olmadı ama olsun kar gördüm orada :) havalimanının kapısında karları mıncıkladım :)

* Kayseri'ye kadar gitmişken mantı yememek olmazdı, yedim elbette :) usta istanbul'dan geldiğimi öğrenince bana salata ikram etti :) pek misafirperver bu Kayserililer :)

* oraya kadar gitmişken blogdan tanıdığım Işıl aklıma geldi, nasıl ulaşırım diye düşünürken bloguna yorum yazdım ben Kayseri'deyim diye, uyanık hatun Damra'nın telefon numarasını bulmuş, bi baktım telefonda :) akşam eşi ve 2 cadısıyla geldiler, çook uzun zamandır tanışıyor gibiydik ve bu bize hiiç tuhaf gelmedi :) çok sevdim samimiyetini çok, o da aynı blogunda yazdığı gibi biri ne eksik ne fazla :)

* az daha unutuyordum, Kayseri'ye gidişim Salı sabahıydı, Pazartesi akşamından Şakarcan Palas'ta kaldım, Deniz de bir süre orada yatılı misafir, enteresan bir gece oldu, misafir sayısı birden 3 oldu, ev yatakhane oldu :) en komiği yattıktan sonra evin zifiri karanlık olmasına söylenen misafirlerden birine bu deli karı-koca kalkıp hiç üşenmeden çam ağacının üstündeki renkli ışıkları getirdiler, patladık gülmekten gece yarısı...

* evlilik konu olunca hala toparlayamıyorum, biraz da savruk olmamdan sanırım, ama Engin de en az benim kadar savruk, yandık biz... liste hazırlayıp eksiklerimizi, yapacaklarımızı tespit etmemiz lazım, birimizin modu uygunsa diğerimizin olmuyor, nolcaz bilmem..

* evlenince nerede oturacağız sorunsalı baş köşede..

* evde bu kadar hasta insan varken ve kayseri gibi havası kuru ve karlı bir yere gitmişken hasta olmam kaçınılmazdı değil mi ? oldum zaten, o nedenle bugün evdeydim, doktora gittim, ciğerlerin dolu çok kötü üşütmüşsün ve boğazların berbat bademciklerin şiş dedi, az daha konuşsaydı yaşayacak mıyım doktor hanım diyecektim.

* aa geçen gün laser epilasyonu sorayım derken yaptırır bulmuştum ya kendimi, twitter'da yazdım an be an, bayıldım ya ben hani durduk yerde onu da sordum, beslenme düzeninden olabilir dedi, kırmızı et yemiyorum ya hani, bi de kan sayımı yapalım bir gün gel dedi, bakalım gideceğim.. bu arada annem hala bilmiyor..

* çarşamba gecesi Kayseri'den döndüm, sağolsun Pegasus çantamı hem gidişte hem dönüşte kirletmeyi başardı, Perşembe günü 3 ayrı görüşmem vardı, yaptım hepsini hatta bir tanesi süper geçti, iş hayatı konusunda öyle güzel deneyimler dinledim öyle öğütler aldım ki, pek sevdik birbirimizi..

* gittiğim bu görüşmelerden biri airport avm'ydi. orada da vakko var ya hadi gitmişken gelinliklere bakayım dedim :) bir gelinlik beğendim 2.200 tl civarı, ama ben hiç denemediğim için üzerimde nasıl duracağını bilmiyorum, daha sonra denemek için gideceğim..

* twitter'dan bunu yazınca canım aradaşım sinem hemen bana bir gelinlikçi bulmuş :) forum istanbul'da oleg cassini diye bir mağaza varmış, orayı da not ettik..

yavaş yavaş evlilik moduna giriyorum galiba :) twitter tadında bir yazı oldu biraz ama ne çok şey varmış buraya yazmak istediğim :)

kısa kısa dedim, yazının kendisi pek uzun oldu..

"evet" dedim ben - 28 Ocak 2011 Cuma akşamı...

2011-01-30T19:58:00.000+02:00

Buraya yazmadan olur mu ?

en son gitti yazmıştım

geldi şimdi

hem de yüzükle :)

sadece yüzükle değil bize dair kararlarla, adımlarla geldi...

biz de bu ayrı geçen zamanda birbirimizi ne kadar sevdiğimizi anlamış olduk. Şimdi geçmişi bırakıp geleceğe dair kurduğumuz hayalleri gerçekleştirme zamanı :)

Cuma akşamı Kanyon Midpoint'te buluşup yemek yedik. O sırada çektim bu fotoğrafı. Yalnız enteresan bir tesadüf oldu, arkadaşım Ayşegül de Kanyon'da Gina'da yedikleri yemek sırasında almıştı yüzüğünü ve fotoğrafını çekip ilk Lale ve bana göndermişti. Ben de aynısını yaptım. Bir de onlarda Sertab konseri vardı :) mekan aynı ama :)

başka fotoğraflarını da çekeceğim yüzüğümün, bugüne kadar bir çok arkadaşıma pırlanta tektaş satan ben bir tuhafım şimdi, benim değilmiş gibi :)

kısacası bu geçirdiğim sancılı süreçte bana destek veren canım blogger arkadaşlarımla da paylaşmak istedim. o kadar iyisiniz ki siz, buraya gelen yorumdan çok mailim vardı o dönem.. Bi de sen Görkisan, ne dediysen oldu biliyor musun :) senden de fikrimin ince gülü'nü çalacağım haberin olsun :)

demek istiyorum ki;

yaza düğünümüz var a dostlar :)

bir sürü şey istiyorum

2011-01-16T00:49:00.000+02:00

biraz yenilik...

burayı renklendirmek..

yazı yazabilmek...

oofffff

ve vaktim yok :(

yoruluyorum

işim çok

olsun şikayetçi değilim elbette, ama buraları da seviyorum ben, okumak, irtibatta olmak...

neyse yazacağım inşallah

bu fotoğraf da bana not olsun, aynen bu kiloya gelene kadar zayıfla seda !

yılbaşı hediyem Lösev

2011-01-07T18:30:00.005+02:00

hediyelerim bitmedi elbette :)
Friendfeed'de sevgili Alev geçen yıl olduğu gibi bu yıl da, Lösev'de alınmak şartı ile yılbaşı çekilişi yaptı. geçen sene de katılmıştım hemen bu sene de katıldım...

annem benden daha mutlu bu hediye olayında, ona gelmiş gibi açıyor paketleri, bi sevindirik sormayın :)

hediyem gelmiş geçen gün, bir baktım iki tane bebek yan yana :) geçen seneki mavi saçlı kızımın yanına turuncu saçlı bir arkadaş gelmiş, ne sevdim onları anlatamam :)

nasıl cıvıl cıvılllar
inşallah dedim bu bebekleri yapan annelerin de çocukları iyileşir cıvıl cıvıl olur..

Bu bebekler Lösev'in sitesi Ispanak'tan alınıyor.. olur da birisine hediye göndermek isterseniz tüm geliri Lösev'e giden bu siteden alışveriş yapabilirsiniz.

ben de hiç taınmadığım birisine gönderdim, yemek yemeyi sevdiği için erişte seçtim mesela, doktora öğrencisiyim dediği için defter aldım falan falan :)

ama bana alan kişiyi hala bulamadım, söylemedi :(

olsun...
düşünen, alan, gönderen, uğraşan, emeği geçen herkese teşekkür ederim.
ufacık bir parça katkım olduysa ne mutlu :)

Asya ve Selda'dan gelen hediyelerim

2011-01-07T18:07:00.007+02:00

Hani bana gece telefon edip şarkı söyleyen bi yavrum var ya benim :)
Asya hani..
annesiyle birlikte bana kart yapmışlar
bayıldım, bayıldım :)))

annem hemen aa bizim kızlarla da yapın bir gün dedi :) faaliyet çıktı yani bize de

kitap ayracım nasıl ? yaratıcılık böyle bir şey herhalde, hayatta aklıma gelmez uğur böceğini öyle yapıştırmak :)

pekii ben naaptım gecenin 11'inde eve gittiğim için o saatte gördüm geç oldu yarın ararım dedim unuttum. sonra Selda beni aradı, görüşmedeydim 5 dk sonra arıyorum dedim yaklaşık 5 saat sonra aradım..
marifet diye anlatmıyorum, zaman yönetimi denen şeyi yapmam lazım artık :(

neyse gene kendimi eleştirmeye başlarsam duramayacağım :)

tekrar çoookk teşekür ederim güzel Asya'm, sen bana bu yıl da hep şarkı söyle olur mu :)
Sana da bin teşekkür Seldacım, unutmadığın için :)

süpper bir yıl olsun hepimiz için :)

yılbaşı çekilişi hediyem

2011-01-07T17:40:00.008+02:00

hani bi çekiliş yaptık ya biz, son dakikada Tuku hadi yapalım dedi
bi baktık onun gibi düşünenler fazla, hadi yapalım dedik.. mail yağmaya başladı, ben elimde blackberry gece gündüz yollarda, bıraktık adres almayı herkesle maille muhabbet etmeye başladım :)

tamam tekrar etmiyorum, ama napiiim seviyorum ben blog arkadaşlarımı :)

çekilişi ben yaptım, daha doğrusu annem, baştan biraz kafası karıştı, kim kime alıyo nasıl yani falan diye ama :) sonra delisiniz ne diyeyim dedi çekti kurayı..

ben Burcu'ya çıkmıştım, hani blogu olmayıp katılmak isteyenlerden biri olan Burcu'ya.. aynı benim gibi Fenerbahçe'li olan Burcu'ya :)

günler önce geldi hediyem, değil buraya yazmak kıza açıp bir teşekkür bile edemedim :( 2-3 gün önce maille konuştuk defalarca, ama bugünlerde yapamadım :(

neyse..
hediyem nasıl ama :)) Burcu'da benim gibi Fenerbahçeli demiştim di mi :) bir de bileklik var ama o kolumda olduğu için unutmuşum fotoğrafını çekmeyi :)
cıvıl cıvıl notuma da bayıldım Burcu'cum, buradan da tekrar teşekkürler :)

iyi ki yapmışız bu çekilişi :)

yeni yıldaki ilk günlerim...

2011-01-07T17:29:00.005+02:00

gene kayboldum ben :(
sanki her şey 1 Ocak tarihini bekliyormuş, çok şükür diyorum elbette, tahtalara vuruyorum, aman iş olsun :)
ama buraya yazmak istiyorum, yazamıyorum, o kadar çok işim var ki, gün içinde su içmiyorum ki tuvalete gitmeyeyim, masamda dahili telefon yok, asistanı kalkıp yan masadan dahili hattan arayacağıma kendi masamda oturup cep telefonumdan onun cep telefonunu arıyorum, kız gözlerini patlatıp bizim kapıdan kafasını uzatıyor bi yandan benimle konuşurken :) tamam o kadar da müsrif ve şımarık değilim bilmemkaçbin dakikam var kullandığım pakette :)

yeni yıl güzel başladı a dostlar :)
yakında anlatacağım...
çok şükür diyorum durup durup, her şeye çok şükür.

daha yılbaşı gecemizi yazacağım, çekiliş hediyemi yazacağım, Asya'mın bana elleriyle yaptığı kartı yazacağım....

ne zaman acaba ?

Canım Bellek Kutu'm

2010-12-31T11:54:00.011+02:00

yok şu sıralar Bellek Kutusu... arada merak edip mail atıyorum, cıvıl cıvıl geliyo yazdıkları rahatlıyorum :)

amaaa unutmamış beni Kutucum :) eve bi gittim beni bekleyen hediyelerim, aaaaa gündüz kremim bitmişti dedim oollleeyy, misss gibi de kahve yanında, yeni yılın ilk keyfi kutucumdan dedim :)

sürekli yazıyorum ama kutu da benim blog dostlarımdan, hiç kaybetmek istemediğim, sıcacık dostlarımdan :)

çook teşekkürler Kutucum, sana da ennn kocaman mutlulukları, sürprizleri, güzel güzel haberleri diliyorum yeni yılda...

bi de hadi gel artık çok özledik o komik yorumlarını :)

Yaz bebeğim ve güzel annesi...

2010-12-28T15:39:00.022+02:00

hep söylüyorum, bıktırdım farkındayım ama iyi ki açmışım bu blogu.. sadece günlük bile olsa, yedim içtim, gezdim, sevindim, ağladım gibi, ben ben ben diye yazsam da, iyi ki yazmaya başlamışım...

çok güzel dostlar kazandım :) hatta diyorum ya baktım, ne çok anne-bebek blogu izliyormuşum :) çok seviyorum çocukları bilen bilir.. bayılıyorum hatta, hiçbirini ayırmıyorum.. Defdef'e (dolayısıyla güzel anneciğine) olan hayranlığım başka :)

mesela bi avm'de Tibet mi acaba diye, arkadan gördüğüm çocuğun peşinden gitmişliğim vardır :)

ya Asya, kilometrelerce uzakta ama doğum günümde gece yarısı araması, bana şarkı armağan etmesi, hatta onu da arayıp söylemesi :)

bayıldığım bu yavrulardan biri de Yaz, Allahım aşığım resmen ona, o kadar güzel ki... sevimliliğinin yanısıra güzel de Yaz :) bu Yaz kuşu ve annesi bana bir sürpriz yapmışlar, şu sıralarda annem kargocu oldum deyip duruyor zaten :)

eve bir gittim Yaz'ın şahane bir fotoğrafı duvarda, evet bildiğin üzerinde Yaz'ın fotoğrafı olan zarfı duvara yapıştırmış annem :) tabi ben fotoğrafı görüp aayyyy diye odaya girerken kafamın üstünde çarpan bir şeyler, noluyo yahu derken bi baktım kuşlarım :) odamın kapısındalar :)
o kadar da güzel anlamı varmış ki, üzerindeki bilgilendirme kartından okudum :)

kocaman bir sırıtış bende, bi baktım aynısı annemde, sana noluyo diyorum, ay ne güzel arkadaşların var diyo :)

nasıl da güzel bir fotoğrafı var zarfın üzerinde Yaz'ımın... ya bana dilediği dilek :)

canım Denizim, çok teşekkür ederim, çok ama pek çok, inşallah yeni yıl, yeni yeni umutlar, güzelliklerle gelir.. tüm sevdiklerimizle başta sağlıklı, huzuurrr dolu bir yıl olur..
çok seviyorum sizi çookk...

bir kez daha iyi ki tanışımışım sizi, iyi ki....

karar verdim, romantizmden zerre anlamıyorum

2010-12-28T11:38:00.006+02:00

hani Lale'nin doğumgünü vardı ya geçen Cuma akşamı aslında o akşam bir şey oldu, yıllardır beklediğim bir şey...

artık adı şımarıklık mı, bencilllik mi, gereksiz detaycılığım mı bilmiyorum, deyim yerindeyse "an"ın içine ettim

her ne kadar, hepimiz o akşamın o kısmını unutmaya çalışsak da ben unutmamak için buraya yazayım dedim...

önce müthiş bir hayal kırıklığı yaşadım, sonra "herkesin" beni ne kadar sevdiğini bir kez daha anladım.. sonsuz kredim olduğunu da gördüm bir kez daha...

niye öyle bir tepki verdim ?
bilmiyorum...

hani ben hep "bana/bize özel" derdindeyim ya, belki o yüzden, bilmiyorum..

bi de herkese tepki verdim, makineli tüfek gibiydim yani o akşam :(
neyse herkesten özrümü diledim sakinleşince
gördüm ki sadece benim hayalim yokmuş, herkesin hayali varmış.. ama gene de inadım inat haklıyım diyorum :) beni biraz tanısaydınız böyle olmasını istemeyeceğimi bilirdiniz diyorum..

neyse beklemeye devam bakalım..

yılbaşı çekilişine başladım :)

2010-12-26T23:13:00.034+02:00

Tuku'nun aklına gelen bu çekiliş için hazırlıklar tamam, deli arkadaşım olur mu acaba derken yaptık bile :)

bu saate kadar adres göndermeyenler varsa gönderir diye bekledim.. adres göndermeyen daha doğrusu blogu olmayıp soru soran ve sonrasında mail göndermeyen arkadaşları listeye dolayısıyla çekilişe dahil edemedim maalesef :(

26 kişi olduk :)

blog listesi şu şekilde...
birazdan anneme çektirip herkese mail göndereceğim :)

http://sedacetin.blogspot.com

http://pinarcetin.blogspot.com

http://lolipu.blogspot.com

http://elifse.blogspot.com

http://assenol.blogspot.com

http://tukuyla.blogspot.com

http://senikesfettim.blogspot.com

http://plndrkn.blogspot.com

http://nazoyla.blogspot.com

http://karakizinguncesi.blogspot.com

http://ebruebrugunler.blogspot.com

http://abukkraker.blogspot.com

http://pommeler.blogspot.com

http://edabellaa.blogspot.com

http://prenseslikbenimneyime.blogspot.com

http://stylebydemlin.blogspot.com

http://sevgiterazisi.blogspot.com

http://zeynepozmenunlu.blogspot.com

http://tunailemacerabasliyor.blogspot.com

http://sihirlicikolata.blogspot.com

http://aycaninmutfagi.blogspot.com

http://annemuduru.blogspot.com

http://asyaselda.blogspot.com

Burcu Yavaş - blogu yok

Eklojit - blogu yok

bir yanlış anlama olmuş, o nedenle Işıl'ı listeden çıkardım, yerine aşağıdaki postta bahsettiğim arkadaşım Lale girdi :) blogu yok ama benim bloguma konuk yazar olacak :) çok heyecanlandı o da :)

gördüğünüz gibi annem çekmeye başladı :)

25 Aralık 2010 Lale'nin doğum günü

2010-12-26T02:03:00.023+02:00

hani hep bahsediyorum burada Lale'den, iş arkadaşım olarak... aslında normal arkadaşım hatta arkadaşım da değil, dostum, canım...

hani bazı insanlar vardır hayatımızda dönüm noktasıdır, öyle bir iyilik ya da öyle bir kötülük yapmıştır ki ömür boyu unutulmaz.. işte Lale benim için hayatımdaki en önemli dönüm noktasıdır, bugün iş hayatımda sahip olduğum konumu, başarıları her şeyimi ona borçluyum ben... o kadar çok önümü açtı ve fırsatlar sundu ki bana, hiç kimse yapmaz bugün..

2004 yılında tanıştık biz onunla, aynı işyerindeydik, farklı departmanlarda, ne yaptı ne etti beni kendi departmanına aldı :) ondan sonra o kadar uyumlu çalışmaya başladık ki, severek, isteyerek.. o gün bugündür birlikte çalışıyoruz.. çok şey katmıştır Lale bana, sadece iş hayatımda değil ama..

dünya tatlısı bir ailesi de var, annesine hayranım mesela, laf aramızda üçümüz bir yere gidiyorsak aramızda en güzel hep annesi giyiniyor olur, biz paspal bi şekilde yanında gezeriz :)

25 Aralık doğumgünüydü arkadaşımın, benim de tanıştığım 3 arkadaşı hadi sürpriz parti yapalım dedik, bir liste çıkardık birbirinden o kadar alakasız insanlarda oluştu ki, herkes tanıdığını aradı :) bir de ona çaktırmamaya çalıştık, arada 2 tane erkek arkadaş ağzından kaçırır gibi olmuş ama neyse..

çekirdek kadro yemeğe gidelim dedik, ortak nokta Nişantaşı City's Limonta'ydı. Yemekler nefisti elbette, yedik hadi Biber Bar'a uğrayalım kızlardan birinin eşi oradaymış dedik, mekana gittiğimizde henüz herkes gelmemişti ama Lale ortada bir organizasyonun döndüğünü anladı :) çok mutlu oldu.. kardeşi Mustafa'nın hediyesi mini elbisesi ile fıstık gibi olmuştu zaten, davet ettiğimiz herkes geldi.. biz organizasyon ekibi planlarken, gece sürekli telefonla konuşuyorduk, annem konuşmalarıma kulak misafiri olup şöyle dedi "cadının da ne çok seveni var" :)

evet çok seveni var.. kimseye kötülük etmez çünkü o.. benim dolduruşuma geldiğini iddia eder :) aa bi de çok güzel türk kahvesi yapar, kahve içerken de dedikodu yaparız, yani ben hep anlatırım bir şeyler :)

kısacası arkadaşımı pek severim ben, ailemden ayırmam öyle severim...
inşallah 2011 onun için, hepimiz için çok güzel olur..

iyi ki tanımışım onu, iyi ki ennn canım arkadaşım olmuş..

iyi ki doğmuş...

çekiliş için adres göndermeyenler

2010-12-25T10:16:00.002+02:00

yok yazılacaksınız haberiniz olsun :)

şaka bi yana bugün çekilişi yapayım da haftaya almış ve göndermiş olalım hediyelerimizi..

hadi bekliyorum..

yılbaşı çekilişi yapsak mı ?

2010-12-23T13:55:00.006+02:00

geç mi kaldık acaba ?
bu deli Fenerli arkadaşım var ya benim, hani şimdi bebek bekliyo bi de :) tuku'dan bahsediyorum yazdıklarıyla beni çok güldüren deli kız :)

mail attı bana hadi yapalım mı diye.. 3-5 kişi bile olsak yapalım makara olur dedi, bana da güzel olur gibi geldi :)

ne dersiniz yapalım mı ?

yapalım, varım diyenler yorum yazar mı ? ya da sedacetin1907@hotmail.com 'a mail atar mı ?

edit-edit-edit-edit....

kaç kişi oldu saymadım ama bu kadar kişi yapalım diyor, hadi yapalım :)
o zaman şöyle olsun ;
katılmak isteyen herkes bana mail atıp
adını - soyadını
blogunun adını
ve posta adresini bildirebilir mi ?

24 Aralık Cuma gecesine kadar katılmak isteyen herkes mail atsın, Cumartesi günü (güvenirsiniz herhalde) ben kağıtlara yazayım çekiliş yapayım, herkese mail atayım.. katılanlar sadece kime hediye alacaklarını bilsinler.. gelen hediyeler sürpriz olsun :)

ben bu sene bir de friendfeed'de sevgili Alev'in yaptığı çakilişe de katıldım. Lösev - Ispanak'tan hediye alıp yollayacağız. Dilerseniz Ispanak'tan da hediye alıp katkıda bulunabilirsiniz :)
pazartesi gününden itibaren de elimizden geldiğince çabuk kargolarımızı yaparız. n'olur kimse abartmasın, amaç mutlu olmak, keyif almak, geçen sene yapmıştık biz, Ebru çok uğraşmıştı sağolsun :) acayip mutlu olmuştum ben o zaman..

hadi yine öyle mutlu olalım :)

mailimi tekrar yazayım : sedacetin1907@hotmail.com
maillerimi sıklıkla kontrol edebiliyorum, ne zaman isterseniz yazabilirsiniz :)

çok ballıyım :)

2010-12-19T22:18:00.006+02:00

yılbaşı hediyelerim başladı bile
hani gününe kadar beklemeyip erkenden veren bir çift var ya :) doğum günümde de öyle yapmışlardı, Pınar ve Burak tabiki, sevgili kardeşim ve eşi..

şikayetçi miyim ?
elbette hayır :)

giydim bile hatta..
tek kelimeyle bayıldım, çok aradım çünkü, bi akşam Burak'ı peşimde sürükledim, Palladium'da bakmadığımız mağaza kalmadı.. bulamadım, bulduklarım gereksiz pahalıydı pintilik ettim almadım, ucuz olanları da beğenmedim..

canlarım benim, onlar ucuz pahalı bakmamışlardır :p
heheh
şanslıyım ben çok..

rengi de yeşil, böyle koyu hani ördekbaşı mı ne derler ya o renk..
başta tereddüt etmişler ama ben etmedim valla, toplantıya giderken siyah mini elbisemle bile giydim, gayet güzel oldu :)

şimdiii ben onlara ne alsam ?
geçen sene bu zamanlar herkese hediye hazırlıyorduk annemle :( bu sene de istiyoruz ama o kadar çok işim var ki :(

amaaannn.. ne yazayım ?

2010-12-19T21:33:00.005+02:00

o kadar çok şey var ki yazacak, nasıl yazsam, hangisinden başlasam ? karmakarışık oldum gene... ben iyice bir karar vermiş olayım, şu son günlerde duyduklarımı bir sindireyim, dile kolay 2007 Şubat'tan beri duymadığım o iki sözcüğü o kadar çok duydum ki son zamanlarda...

ya her kelimesine inandığım upuzun mailler ve verilen sözler...

bakalım...
zaman ne gösterecek, ben eski ben olabilecek miyim ?

neyse, ne alaka ama eyüp sabri tuncer'den alışveriş yaptım, bu twitter olayı nasıl gazlıyo insanı, 3-5 kişi yazdı diye girdim baktım, hadi 3 tane set alayım anneme, pınar'a ve bana dedim, aa hadi babama da arabasına oto kokusu alayım dedim (çam kokusu muhteşem) aa lavanta da varmış, onu da alayım, hadi kolonyasız olmaz derken topladım bi dünya.. aa bi de zeytinyağlı sıvı el sabunu aldım, annem asıl ona bayıldı..

aldıklarımın hepsi çok güzel ama, keşke bunu almasaydım dediğim hiçbir şey yok içlerinde, kampanya vardı ben aldığımda, devam ediyorsa şiddetle tavsiye..
fiyatları da gayet uygun..
yaa işte bir pazar daha bitti.. ben bu gidişle haftada bir yazı yazacağım galiba :(

gerçekleşemeyen bir sürpriz..

2010-12-12T21:51:00.006+02:00

bugün enteresan bir gündü..
flyinn avm'de birmalarımızdan birinin standı vardı, bi işin ucundan tutarım belki diye gittim, hem Sıla da gelecekti. geldi, onu da görmüş oldum,özlemişim..

gün içinde telefonuma düşen bir sms vardı, ne yalan söyleyeyim şaşırdım ve inanmadım...
orada olacağına ihtimal vermedim, bu soğukta kim çıkar evden dedim.. arada yaptığım hareketler ile ilgili yorumlar gelse de (kötü niyetliyim kabul) burada arkadaşı var o haber veriyordur dedim..

neyse aynı avm içinde olup görüşmeyip, tuhaf bi şekilde dışarıda görüştük..

dedim ya enteresandı..

sanırım ikimiz de sağlıklı düşünemediğimiz için doğru hareket edemiyoruz. ne sürpriz kalıyo ne bişey...

neyse eve geldim..
2 tane mim var yapacağım, bir liste çıkaracağım, bir bülten yazacağım..

ooffffff
yoruluyorum çok, herkes, her şey çok yoruyor beni..

yarın pazar olsa ya ?

düne dair

2010-12-11T14:47:00.006+02:00

yazacak pek çok şey var aslında... ama şifreleyerek yazmak istiyorum :) önce evde mahsur kaldım, trafik berbat çıkma dediler, çıkmadım evden, öğlene doğru çıktım, bu arada evden çalıştım, babam çok gürültü yaptığımı söyledi, odama gittim yetmedi kapısını kapattırdı, avaz avaz konuşuyormuşum telefonda :)

işe gittim, koştur koştur yaptım akşam saatine kadar, dakika hesabı yaparak tasarımları ve forex çalışmaları yetiştirdim..

bugün ve yarın Flyinn AVM civarında olanlar varsa bir uğrasınlar derim, Trio Bakery standı var bugün, o şahane kurabiyeleri yakından görün :)

arada bir sürü gel-git yaşadım, gözüm telefonda... kararsızlık had safhada... ezberlediğim mailler gözümün önünde, daha ne ister ki bir insan burada yazanlardan başka derken buluyorum kendimi..

sonra eve dönüş çilesi, tramvayda mahsur kalma, 20 dakikada 20 adım mesafe yol alma, bir de tramvayda elektriklerin gitmesi bir süre karanlıkta durmamız falan falan..

tuhaf bir gündün 10 Aralık, seni de not edeyim dedim..

fotoğraf Ceyda'dan yine :) bıktırırım artık :))

bu kız ne güzel fotoğraflar çekiyo...

2010-12-09T22:58:00.005+02:00

Ceyda'dan bahsediyorum :)
geçen gün butik kurabiye cupcake yapan bir yere gittik, daha sonra detaylı yazacağım
ama Ceyda'dan gelen fotoğrafları görünce bu konudan bahsetmeden duramadım :)

gören herkes çok beğendi, ne kadar doğal çıkmış yani çıkmışım :p
ben de bayıldım fotoğraflarıma :))) çok teşekür ederim canım arkadaşım, o günkü emeğine sağlık

resmen şımarık bi post oldu, sanki altına yorum olarak evet seda anladık güzelsin yazın der gibi..
yok valla öyle bi amacım..

çok beğendim, burada da olsun istedim :)

güzel şeyler yazayım.. Eloş 2 yaşında..

2010-12-07T22:30:00.009+02:00

Cumartesi günü Ela'mızın doğum günü vardı.

Öyle tatlı olmuş ki, sevgi böcüğü gibiydi o akşam :) çok seviyorum çocukları, öyle böyle değil...

baktım mesela izlediğim bloglara, o kadar çok anne-bebek blogu var ki izlediğim :) ve o çocukların hepsine bayılıyorum ben

Pınar da yazmış bana, seninle olan fotoğrafını ekle diye, önceki tatsız yazıdan sonra böyle güldüğümüz fotoğraflı bir post yapayım dedim :)

O eşsiz anne babacığınla mutlu mutlu yaşlar olsun sana Eloşum :) hep böyle gül, gülelim olur mu ?

dünkü hayal kırıklığım..

2010-12-07T10:14:00.006+02:00

neden böyle oldu bilmiyorum
eninde sonunda kapı "ben başarısızım"a çıkıyor, olmadı yani, o işi başaramadım
bu kıyası kim neye göre yapıyor
bilmem ?
bu yorumu yapan konunun uzmanı mı ?
hayır
ama patron sonuçta..

aslında bu oldukça sık karşılaştığım bir durum
mesela bizim tasarımcılar yüzlerce şahane tasarımlar çizerler, patron gelir seçer 3-5 tane, bunları üretin der
hep itiraz ettim, bu konunun uzmanları buna karar versin, patron dünyanın en zevkli insanı değil ki diye.. boşa itiraz ettim.. ama onlarda da yılların deneyimi var, burunları iyi koku alır dediler, peki dedim

her zaman her yerde olduğu gibi son sözü patron söylüyor
kısacası dün canım sıkıldı biraz
hep, süpersin seda, ellerine sağlık seda, afferin seda, sağol ablacım (gerçekten bazıları böyle teşekkür ediyor ve ben bayılıyorum, çok samimi geliyor) duymaya alışkın olan bana, ne yalan söyleyeyim koydu biraz..

neyse burayı da herkes biliyorken yazamıyorum içimden geldiği gibi, tüm suçu kendime yüklüyorum, hatayı kendimde arıyorum..

hadi bugün iyi geçsin...

ne lezzetliydi senin sohbetinle o kahve

2010-12-05T23:25:00.057+02:00

baştan söyleyeyim bir sürü yazı ve fotoğrafın olduğu bir post olacak :) gerçi ne kadar fotoğraf koysam anlatamaz o akşam ki keyfimizi

Ceyda ile blog dünyasında tanıştım ben, o da blog arkadaşımdı yani, ne güzel insanlar tanıdım ben burada :) bir kez daha sağol Tuğba, bana buraları söylediğin için..
Biz Ceyda ile ilk defa Sıla ile yaptıkları gelinlik & pırlanta çekiminde tanışmıştık. Ne şahane işler çıkarmışlardı o zaman..

Neyse sonrasında kaç kez karşılaştık ettik ama bir türlü oturup doğru düzgün vakit geçirmemiştik. Hadi buluşuyoruz dedik ve Cuma akşamı yakın oturduğumuz için, benim işten erken kaçmama ve bu tarafta buluşmaya karar verdik. Her zaman çekimde falan spor gördüğüm Ceyda fıstık gibiydi o akşam :) bi de saçlarını kestirmiş, çok beğendim, ben de gidip bu kadar kısalttırıcam dedim.

Starbucks'tan kahvelerimizi aldık ve konuşmaya başladık, hiç susmadık hiç :) meğer ne çok anlatacak şeyimiz varmış birbirimize, oo bi de bir sürü proje çıkardık..
Tamam diyette olabilirim ama bu Ceyda ve Ebru ile katıldıkları çikolata workshop'undan getirdiği çikolataları yememe engel değil ki :) hem Pınar'dan izin de aldım, 2 hafta boyunca ağzıma şekere dair bir şey sürmediğim için yiyebileceğimi söyledi çünkü :) valla yedim, filtre kahve hiç acı gelmedi bu kez :)

vee günün sürprizi; Ceyda bana bir yılbaşı hediye paketi hazırlamış, öldüm mahcubiyetten, dedim ya çok foto var, nasıl olmasın :) her birisi ile ayrı ayrı uğraşmış, emek vermiş, ba-yıl-dım...
yüzüğümü hemen taktım, hatta an be an twitter'da da yazdım.. ben yazarken de yakalamış ceyda :) çok yakışıyo onun eline fotoğraf makinesi.. broş kedim de var, mavi..

eve geldim annem bu kapı süsüne aşık oldu :) ay kıyamam ben bunu evin dışına asmaya dedi, şimdilik oturma odamızda biraz göreyim, gözümün önünde olsun, sonra kapının iç kısmına asarız dedi :)
babama dur fotoğrafını çekeyim sonra yersin çikolataları dedim, arkamı döndüm hıım güzelmiş içindeki meyve dedi, bi baktım boş kağıt elinde, yutmuş bile bir tane :)

yine Ceyda'nın elleriyle yapmış olduğu tealight mumluk, mum bile koymuş içine.. o da oturma odamızda yer buldu kendine :)

kısacası tekrar bin teşekkür ederim canım arkadaşım, o kadar incesin o kadar düşüncelisin ki, utandım çok :) beni de yılbaşı havasına soktun :)

dediğin gibi tüm sevdiklerimizle olalım bu yıl ve tüm güzellikleriyle gelsin yeni yıl..
hepimiz için..
iyi ki de tanımışım seni :)

2 Aralık 2010...

2010-12-03T23:44:00.004+02:00

not etmek istedim..
burada da olsun istedim...

elbette şakındım

ama çok beğendim :)

beğenmemek mümkün mü ?

hayatta zayıflayamam diyenler..

2010-11-30T22:09:00.006+02:00

tıklayınız, bakınız, görünüz...

benim bu deli kardeşim diyetisyene gitti, gitsin heves etmiş dedik, hedefim 10 kilo diyetisyenim öyle dedi, deyince, güldük, hayatta veremez Pınar 10 kilo dedik..

sonuç ?

verdi...

fıstık gibi oldu :) benden zayıf, ki tarih bugüne kadar böyle görüntü görmemişti :)
Tuğba'nın dediğim gibi azim onun diğer adı, nasıl iradeli, geçen sene şeker bayramı'na rastladı mesela heheh yer o tatlı dedim, dilini değdirmedi hatun, ben karşısında löp löp yutarken ananemin tatlısını ye sen ye agop'un kazı gibi dedi :)

yedim

sonuç ?

ben de şimdi diyetteyim :)